"Er is plaats voor boeren én bossen"

We hebben een zeer productieve landbouwsector en van de vruchtbaarste gronden ter wereld. Vlaanderen blinkt uit in duurzame, veilige en kwaliteitsvolle voedselproductie, met hoge opbrengsten en met een tewerkstelling van 200.000 mensen in de agrovoedingsketen.

Valt dit te rijmen met meer bijkomende natuur- en bosdoelen in een versnipperd en verstedelijkt Vlaanderen? Jazeker, op voorwaarde dat er op een verantwoorde en planmatige manier aan bosuitbreiding gedaan wordt. Geen bosuitbreiding op basis van opportuniteiten of losse aankopen dus. Dit is nefast voor zowel landbouw als natuur. Bovendien knaagt dit serieus aan de motivatie van de landbouwer of zijn opvolgers om verder te boeren. Het doet pijn aan een boerenhart om vruchtbare gronden verloren te zien gaan.

Een planmatige manier betekent in eerste instantie dat bijkomende bossen gezocht moeten worden binnen de hiervoor voorziene groene bestemmingen op het gewestplan van Vlaanderen. Het bosuitbreidingsplan van minister Demir haalt aan dat er maar liefst 26.000 ha in groene bestemmingen liggen die in aanmerking komen voor de realisatie van bijkomende bossen. Een veel hoger getal dan de voorziene 4.000 ha tegen 2024.

Indien er toch agrarisch gebied dient aangesneden te worden voor bosuitbreiding, moet dit op een beleidsmatige, geïntegreerde en objectieve manier gebeuren. Zo vragen we aan de Vlaamse overheid dat de landbouwimpact steeds onderzocht wordt én doorweegt in het maken van ruimtelijke keuzes. Een planologische ruil of een goed werkende grondenbank die een landbouwer toelaat zijn landbouwgrond in bos of natuur te ruilen met een perceel in een open landbouwkouter verderop, zou een schakel kunnen zijn van een goed werkend ruimtelijk beleid.

Het agrarisch gebied is geen 'restruimte' waaruit je stukjes kan wegnemen om bosdoelstellingen te verwezenlijken, want dan dreigt het belang en de strategische waarde van landbouwgrond onder te sneeuwen. Een overheid dient - zeker in deze tijden waar het belang van lokale voedselproductie nog maar eens duidelijk werd - net vertrouwen te geven aan onze landbouwers.

Bij bosuitbreiding is een doordachte ruimtelijke ordening mét aandacht voor de landbouwsector voor ons essentieel. Ga voor maatschappelijk gedragen oplossingen en maak werk van een geïntegreerde beleidsvisie in plaats van een verkokerde aanpak. Een werkelijk en constructief overleg tussen de bospartners en de landbouwsector zou hierbij al een hele stap vooruit zijn.

Met dit opiniestuk wil de auteur een bijdrage leveren aan het maatschappelijk debat. De auteur schrijft in eigen naam en is verantwoordelijk voor de inhoud van de tekst.

De auteur: Sonja De Becker is voorzitter van Boerenbond. Dit opiniestuk verscheen eerst in de krant Het Belang van Limburg.