Brazilië maakt korte metten met Amazonesuiker

De Braziliaanse regering heeft een decreet goedgekeurd waardoor de suikerrietteelt verboden wordt op 81,5 procent van het grondgebied. Alleen op die manier kan de lokale bio-ethanol als 'honderd procent groen' bestempeld worden, zegt minister van Leefmilieu Carlos Minc. Er blijft in Brazilië nog wel 64 miljoen hectare beschikbaar voor de teelt van suikerriet.

De onderhandelingen sleepten meer dan een jaar aan, maar president Lula da Silva heeft nu toch de knoop doorgehakt. Suikerriet wordt niet alleen aan banden gelegd in het Amazonegebied, maar ook in de drassige Pantanal en de bovenloop van de Paraguayrivier, in het midwesten van het land. Naast het percentage grond waar de teelt helemaal uit den boze is, komt er nog eens elf procent waar de teelt van rietsuiker "niet aanbevolen" is.

Er geldt een overgangsregeling tot 2017, het jaar waarin het decreet overal kracht van wet zal hebben. Op de sterk gemechaniseerde eigendommen van groter dan 150 hectare wordt ook de queima verboden, de praktijk waarbij rietvelden kort voor de oogst 'verbrand' worden om ze van droge bladeren te ontdoen. Ook de bouw van nieuwe distillatiefabrieken wordt aan strenge normen onderworpen.

Terwijl de regering tot voor kort beweerde dat suikerriet het Amazonewoud onmogelijk kan aantasten omdat de grond daar nu eenmaal niet geschikt is voor deze teelt, blijkt er onder druk van critici en het bewijsmateriaal ter zake nu toch een bocht gemaakt te worden. Zeker in de Pantanal, maar ook in het Amazonewoud is de ontbossing voor de teelt van suikerriet de jongste jaren toegenomen.

Het debat over de ecologische schade die aangericht wordt door bio-ethanol woedt steeds feller in Brazilië. Ook binnen de regering, waar de machtige agrolobby een flinke voet in huis heeft, zit niet iedereen op dezelfde golflengte. Niet onbelangrijk is bovendien dat er volgend jaar presidentsverkiezingen zijn en dat de Arbeiderspartij van Lula de hete adem van de groenen in de nek voelt.