nieuws

Biodivers landbouwperceel geeft milieu ademruimte

nieuws
‘Land separation’ en ‘land sharing’ zijn volgens een recente studie de twee meest aangewezen technieken om de aanzienlijke milieu-impact van de intensieve landbouwpraktijk zoals we ze vandaag kennen te milderen. Via een combinatie van beide zou de landbouwer zijn directe omgeving en de beschadigde ecosystemen opnieuw ademruimte geven.
1 februari 2013  – Laatst bijgewerkt om 14 september 2020 14:20
Lees meer over:

‘Land separation’ en ‘land sharing’ zijn volgens een recente studie de twee meest bruikbare technieken om de aanzienlijke milieu-impact van de intensieve landbouwpraktijk zoals we ze vandaag kennen te milderen. Via een combinatie van beide zou de landbouwer zijn directe omgeving en de beschadigde ecosystemen opnieuw ademruimte kunnen geven.

Onder ‘land separation’ of ‘landscheiding’ verstaan de onderzoekers het creëren van ongecultiveerde natuurzones in landbouwgebied waar de biodiversiteit opnieuw kan toenemen. Zo kunnen stukken ongebruikte landbouwgrond omgevormd worden tot bosgebied, grasland en moerasgebieden. ‘Land sharing’, of het delen van land, houdt in dat het perceel in kwestie nog steeds bewerkt wordt door een landbouwer, maar de biodiversiteit verhoogt en de milieudruk verlaagt via onder meer duurzamere landbouwpraktijken, teeltrotatie en boslandbouw.

Hoewel de twee technieken apart zeker een potentieel positieve invloed hebben op de landbouwproductie, het milieu en de biodiversiteit suggereert het onderzoek dat de combinatie van beide systemen voor de beste resultaten zou zorgen. Zo belicht de studie het voorbeeld van de ‘boseilandjes’ waarbij verspreid over de landbouwgrond kleine oppervlaktes worden beplant met lokale struiken- en bomenrassen. Met een beplantingspercentage van minder dan één procent van de totale gecultiveerde oppervlakte zou er volgens de studie reeds een positief effect op de biodiversiteit zichtbaar zijn.

De onderzoekers stellen vast dat deze technieken tot op vandaag nog te weinig in praktijk worden gebracht. Daarom adviseren ze om de gepaste ondersteuningsmaatregelen te voorzien, in de vorm van subsidies of het inzetten van non-profitorganisaties die zich engageren voor het onderhoud van dit gemengd landbouw- en natuurgebied.

Landbouwers zouden dan weer vergoed kunnen worden voor hun bijdrage aan de waterkwaliteit en de verhoogde koolstofopslag. Verder zouden deze alternatieve teelttechnieken meer aandacht moeten krijgen binnen het landbouwonderwijs, aldus nog de studie.

Meer info: Science for Environment Policy

Bron: Science for Environment Policy

Gerelateerde artikels

Er zijn :newsItemCount nieuwe artikels sinds jouw laatste bezoek