"Hoofdstuk over ggo's hoorde niet thuis in EEA-rapport"

Het Europees milieuagentschap (EEA) waarschuwde in januari voor het herhalen van fouten uit het verleden, en wijdt in 'Late lessons from early warnings' een hoofdstuk aan ggo's. Naar aanleiding van een kritische reactie van VIB op dit rapport - "ggo's horen hier niet in thuis" - voelde Open Vld'er Karlos Callens minister-president Kris Peeters aan de tand. Die verdedigt het rapport, maar is ook kritisch voor het ggo-hoofdstuk.

Het Vlaams Instituut voor Biotechnologie (VIB) liet duidelijk verstaan dat ggo's volgens haar niet thuishoren in het EEA-rapport. VIB sprak van een "zeer eenzijdig rapport, waarin een loopje wordt genomen met de wetenschappelijke correctheid bij het citeren van onderzoeken, zoals dat van Gilles-Eric Séralini, wiens onderzoek over de vermeende gezondheidseffecten van ggo-maïs eind 2012 de internationale pers haalde."

Het EEA-rapport refereert nergens aan de vele voedingsstudies die geen verschil rapporteerden tussen een ggo- en een niet-ggo-dieet. "VIB concludeerde dan ook dat op basis van voedselveiligheid ggo’s niet thuishoren in het EEA-rapport", schetst Vlaams volksvertegenwoordiger Karlos Callens de achtergrond van zijn schriftelijke vraag. Het Europees milieuagentschap stelt zich in het rapport ook erg kritisch op tegenover multinationals die zaaizaden verkopen en geeft aan dat de biotechsector geen oplossingen biedt voor de kleine boer en dat de realisaties uitblijven.

Minister-president Kris Peeters nam kennis van het rapport, dat volgens hem niet eenzijdig is geschreven. Al merkte ook hij op dat de tekst over de veiligheid van ggo's slechts gebaseerd is op een beperkt deel van de beschikbare wetenschappelijke literatuur, dat bovendien niet heel erg representatief is voor het onderwerp. Er wordt verwezen naar een aantal ophefmakende studies, "maar verschillende instanties, waaronder EFSA, oordeelden dat deze studies van zodanig slechte kwaliteit waren dat er überhaupt geen conclusies aan te verbinden zijn".

De meeste hoofdstukken in het EEA-rapport gaan over gevallen waarin bewijzen van feitelijke schadelijkheid lang werden genegeerd. Met alle gevolgen vandien. "Het rapport wil voorkomen dat dergelijke zaken opnieuw gebeuren. De hoofdboodschap van het rapport is dus vooral dat het voorzorgsbeginsel, zoals dat de laatste jaren steeds meer in onze wetgeving werd ingebed, correct wordt toegepast", vat Peeters samen.

In dat verband merkt hij op dat de huidige ggo-wetgeving expliciet is opgebouwd rond het voorzorgsbeginsel. Ook zit in de wetgeving vervat dat elk nieuw stuk informatie dat twijfel zou oproepen over de veiligheid van een ggo, leidt tot een herevaluatie. Bovendien kent de wetgeving een ‘safeguard clause’ die de Europese lidstaten in staat stelt restricties op het gebruik van ggo’s op te leggen op hun territorium, als nieuwe wetenschappelijke informatie of specifieke milieu-omstandigheden in hun land daartoe aanleiding zouden geven.

Als het over voor- of nadelen voor het leefmilieu gaat of over voedsel- en veevoederveiligheid, dan is het volgens Peeters ook niet mogelijk om alle ggo’s over één kam te scheren. "Of een ggo milieuvoordelen heeft, en veilig is voor consumptie, wordt bepaald door de modificatie die werd uitgevoerd en zeker ook door te oordelen hoe het ggo-gewas in de (landbouw)praktijk wordt toegepast. De beoordeling baseren op de gebruikte productietechnologie is te algemeen en daarom niet zinvol", vindt de Vlaamse minister-president.

Om bovenstaande redenen vindt hij dat er inderdaad vragen gesteld kunnen worden bij de opname van een hoofdstuk over ggo’s in het EEA-rapport.