Verloren 'spooknetten' halen visbestand naar beneden

Grote hoeveelheden vistuig die verloren gegaan zijn op zee halen het visbestand naar beneden, tasten het mariene leefmilieu aan en brengen schepen in gevaar. Dat blijkt uit een gezamenlijk rapport van twee VN-organisaties, met name de FAO en het milieuprogramma UNEP. Vooral staande netten die met een anker worden uitgezet, blijven vissen vangen.

Door de intensievere visserij en het gebruik van uiterst duurzaam vismateriaal gaat het volgens de onderzoekers van kwaad naar erger. Uit schattingen blijkt dat verloren of afgedankt materiaal zo'n tien procent of 640.000 ton uitmaakt van de totale hoeveelheid afval in de oceanen. Dat veroorzaakt niet alleen extra rommel. De zogeheten spooknetten kunnen het leefmilieu op de zeebodem aantasten en gevaarlijk zijn voor schepen.

Wat dat betreft, genieten staande netten een kwalijke reputatie. Ook in de Noordzee worden ze gebruikt, maar daar veroorzaken ze minder problemen als ze losraken. "In de Noordzee staan vrij sterke stromingen. Die zorgen ervoor dat de netten vlug oprollen en niet meer functioneren", zegt Hans Polet van de afdeling Technisch Visserijonderzoek van het ILVO in De Morgen.

De FAO en het UNEP pleiten ervoor dat vissers financieel gestimuleerd worden om verloren gegaan materiaal te melden en oud tuig in te leveren. Beter overleg tussen vissers zou volgens Polet ook al veel helpen. "Een van de redenen waarom staande netten verloren gaan, is dat ze meegesleurd worden door sleepnetvissers. Door beide types visserij uit elkaar te houden, kun je dat voorkomen". 

Meer informatie: Abandoned, lost or otherwise discarded fishing gear