Varkensindex stijgt maar voederkost vrat aan opbrengst

Naar het voorbeeld van de rundvleesindex publiceert de FOD Economie nu ook een varkensindex. Deze index informeert over de volatiliteit van de inkomsten en voornaamste kosten op een varkensbedrijf. Tussen januari en juli gaat de index in stijgende lijn. Zowel op zeugenbedrijven, vleesvarkensbedrijven als gesloten bedrijven komt er meer geld in het laatje door een forse stijging van de verkoopprijzen. Op basis van de index kan je evenwel niet uitmaken of er op het einde van de maand, na betaling van alle facturen, effectief iets verdiend is op varkensbedrijven. Al tonen de grafieken duidelijk dat de voederkost sinds medio jaren 2000 sterker toenam dan de opbrengstprijs.

De varkensindex die de FOD Economie voortaan maandelijks publiceert, kan je zien als een barometer voor de volatiliteit. Hij is puur informatief in de zin dat het Ketenoverleg niet moet worden samengeroepen als de index ver onder of boven het voortschrijdend gemiddelde duikt. Die afspraak werd wel gemaakt voor de rundvleesindex. De FOD Economie wil met de varkensindex alleen een beeld geven van de volatiliteit van de kosten (hoofdzakelijk de voederkost, maar ook de kosten voor de aankoop van biggen op vleesvarkensbedrijven) en van de inkomsten van varkenshouders. “Niet alle kosten worden in aanmerking genomen zodat de index niet toelaat om er conclusies aan te verbinden over de globale rendabiliteit”, zo benadrukt de FOD Economie.

Uit de begin deze week gepubliceerde grafieken is af te leiden dat de verkoopprijzen op alle types bedrijven (vleesvarkens, zeugen en gesloten) dit voorjaar zijn gestegen. Of varkenshouders daarom opgelucht kunnen ademhalen, is nog maar de vraag. De index ligt voor vleesvarkens- en gesloten bedrijven nog altijd ver onder het gemiddelde in de periode 2004-2006. Zover gaat de varkensindex terug in de tijd om een goede referentieperiode te vinden. Midden jaren 2000 werd door alle sectorverantwoordelijken bestempeld als ‘normale jaren’ in de sector wat de prijzen van zowel varkens als voeder betreft.

Ondertussen zijn we tien jaar verder en zijn de voornaamste kostenposten sneller gestegen dan de verkoopprijzen, ook al gaat de varkensindex de laatste maanden in stijgende lijn. Dat leiden we af uit de grafieken die het verloop van de opbrengsten- en kostenzijde weergeven. Op zeugenbedrijven scheelt het niet veel of de de lijnen van biggenprijs enerzijds en zeugen- en biggenvoeder anderzijds zouden elkaar kruisen. Weet dat zeugenhouders behalve de voederfactuur nog een heleboel andere kostenposten (mestafzet, dierenarts, energie, water, enz.) hebben, die ook fors stegen.

Op vleesvarkensbedrijven gaat de voederprijs met enige vertraging de stijgende varkensprijs achterna. Op gesloten bedrijven zijn de opbrengsten aan een inhaalrace bezig maar is het van de jaarwisseling 2006-2007 geleden dat ze sneller stegen dan de opgetelde voederkosten van big, zeug en vleesvarken. De index toont dus inderdaad een opflakkering doordat de verkoopprijzen de laatste maanden sneller stegen dan de voornaamste kosten, op langere termijn lijkt de situatie er voor de varkenshouder niet op verbeterd.

Meer info: Varkensindex