"Tien dagen vissen levert verlies op tot 20.000 euro"

Vlaamse visserschepen die tien dagen op zee gaan, verliezen tussen 10.000 en 20.000 euro. Dat zegt reder Willy Versluys. "In Oostende of Zeebrugge zul je ze zien liggen aan de kaai: de vissersschepen die niet uitvaren". Oorzaak zijn de hoge brandstofprijzen. "De overheid moet ons steunen in de omschakeling naar milieuvriendelijk vissen. Nu krijgen we alleen een slooppremie. Dat ze dan niet klagen dat onze visserij teloorgaat".

De Belgische visserijvloot telt nog 95 schepen, drie jaar geleden waren er nog 130. "De problemen waarmee wij te kampen krijgen, zijn niet mis", zegt Versluys (60). "Na tien dagen op zee de rekening maken en vaststellen dat je tussen 10.000 en de 20.000 euro verlies hebt geleden, is pijnlijk. Een groot vaartuig dat met boomkorren vist, verbruikt in 24 uur tussen 5.000 en 6.000 liter brandstof. Reken maar uit wat dat in tien dagen kost, tegen een kleine 70 eurocent. Dan heb je nog niet eens je personeel betaald, je materieel, enzovoort. Zodra de brandstof meer kost dan 50 eurocent, werk je met verlies", aldus de reder.

Hoelang kan u het zelf nog volhouden? Willy Versluys: Niet lang meer. Ik los het probleem voorlopig op door met borden te vissen. Dat levert een brandstofbesparing op van 30 à 40 procent. Zo is het nog net te doen. Niet iedereen kan echter overschakelen van boomkorren op borden. Het moet technisch mogelijk zijn voor het schip, en de eigenaar moet dat kunnen en willen financieren. Zo'n omschakeling kost minstens een half miljoen euro. Een van mijn grotere schepen heeft vorig jaar een goed jaar gehad, maar door de hoge brandstofprijzen bleef er aan het eind van het jaar niets meer over.

In pakweg de toeristische industrie worden hoge brandstofprijzen doorgerekend aan de consument. Is dat in de visserij ondenkbaar? De vismijnen werken op basis van de wetten van vraag en aanbod. We zetten onze vis af en dan is het afwachten wat de handelaars ervoor geven. Die handelaars gaan tegenwoordig net zo goed hun vis halen aan het andere eind van de wereld. Diepgevroren vissoorten uit Afrika, of uit China bijvoorbeeld. Mensen gieten er een sausje over en ze proeven het verschil niet meer met vis van bij ons. Die exotische vissoorten hebben ervoor gezorgd dat onze eigen visprijzen met 25 procent naar beneden zijn gegaan.

In welke mate liggen de vissers nog wakker van de quota? Die zijn ons allang geen zorg meer. Het aantal visdagen wel. Doordat we in bepaalde visgebieden maar 150 dagen per jaar mogen vissen, moeten we ons naar andere visgronden verplaatsen. Verdere verplaatsingen, naar de Golf van Biskaje en de Ierse Zee. Dat kost weer brandstof.

Wat verwachten jullie van de overheid? 'Tussenkomen in de brandstofprijzen mag niet van Europa. Andere tussenkomsten kunnen wel. Maar we moeten eerst alles voorfinancieren. En hopen dat daarna ons dossier wordt goedgekeurd. De Nederlanders zijn, met steun van de overheid, sinds vorig jaar aan een hoog tempo bezig met het omschakelen naar milieuvriendelijker en minder energievretende vistechnieken.

Waarom hinken we achterop? Ja, een slooppremie kunnen we nog krijgen. Onze overheid doet alsof haar neus bloedt. Dat ze over enkele jaren niet komen klagen dat het jammer is dat onze visserij verloren is gegaan.

Waarom verkopen de vissers hun schepen dan niet? Niemand is geïnteresseerd om een vissersboot te kopen.

Is er nog een toekomst voor de Belgische visserij? We moeten het roer omgooien. Ik heb eind vorig jaar een prototype in de vaart gebracht voor de passieve visserij. Dat is een catamaran die heel weinig verbruikt, weinig onderhoud vergt en waarmee je staande netten en krabben- en kreeftenpotten kunt uitzetten, en die met bordennetten op garnaal kan vissen. Gedifferentieerd vissen. Ik zal eind dit jaar, als ik de balans maak, weten of daar een toekomst voor is.(KS)