"Steeds meer boeren krijgen windcowboys over de vloer"

Wie kan nu tegen schone energie zijn? Onder meer schrijver Stefan Brijs, tenminste als het gaat om energie van "windcowboys die met een schot hagel op de landkaart de geschikte locaties voor windmolens bepalen". Steeds meer boeren krijgen ongevraagd vertegenwoordigers van energiebedrijven over de vloer, klaagt de man in een opiniestuk in De Standaard.

Een praktijkvoorbeeld: op een dag krijgt een boer drie mensen over de vloer die een werkgroep voor groene energie en een energiebedrijf vertegenwoordigen. Ze hebben een contract bij zich dat gedurende 22 jaar vijftienduizend euro pachtgeld belooft voor een stukje van twintig bij twintig meter van zijn weiland, waarop dan een windturbine zou komen van zowat honderd meter hoog met wieken van om en bij de veertig meter. Of de boer even wil tekenen?

"Dergelijke taferelen spelen zich tegenwoordig in heel Vlaanderen af", schrijft Stefan Brijs. "De genoemde bedragen variëren van tienduizend tot twintigduizend euro per jaar, de hoogte van de turbines is soms wat meer soms wat minder, de energiebedrijven kunnen onder meer Ecopower, Electrabel, Aspiravi of zelf uit de grond gestampte coöperatieven zijn. Behalve landbouwers worden ook steeds vaker burgemeesters benaderd om gemeentegrond te verpachten, vaak voor nog hogere bedragen".

In zijn opiniestuk beschrijft Brijs hoe de plannen voor de inplanting van drie windmolens in Berlaar uitlekten via een boer, die niet wilde ingaan op het aanbod om grond te verhuren. Hij maakt intussen deel uit van een buurtcomité, dat inmiddels zou bestaan uit 235 gezinnen. "We zijn vastbesloten om te blijven protesteren in de hoop dat de plannen snel afgevoerd worden, maar ook om de overmacht en overlast aan te klagen waarmee weldra veel Vlamingen geconfronteerd zullen worden".

"De roep om groene energie zet energiebedrijven en coöperatieven ertoe aan om elkaar te beconcurreren en projecten in te plannen op plaatsen die daar in wezen niet geschikt voor zijn", aldus Brijs, die de Vlaamse regering oproept om "op mensenmaat gemaakte" milieunormen op te stellen en gemeenten in te tomen die "met elkaar in concurrentie gaan om toch maar zo snel mogelijk te kunnen pronken met een windtoren vier keer hoger dan de kerktoren".

Schone energie als vorm van schone schijn, noemt Brijs dat. "Of hoe de man in de straat weer eens een rad voor de ogen wordt gedraaid".