"Samenwerking natuursector en jagers essentieel"

Ter gelegenheid van de vijfendertigste verjaardag van de Europese Vogelrichtlijn en de tiende verjaardag van de samenwerking tussen natuurorganisatie BirdLife en FACE, de Europese koepel van jachtverenigingen, benadrukt Europees Milieucommissaris Janez Potocnik het belang van een goede verstandhouding tussen de natuursector en de jagers. "Wat vogelbescherming betreft, is de jacht een deel van het probleem, maar ook een deel van de oplossing", klonk het. "Met samenwerking kunnen we ver geraken."

Tijdens de viering van 35 jaar Vogelrichtlijn en 10 jaar samenwerking tussen BirdLife en FACE, reflecteerde Eurocommissaris Potocnik over de verwezenlijkingen van de vogelbescherming in Europa. "De Vogelrichtlijn is één van de pioniersmomenten in de geschiedenis van het Europese natuur- en biodiversiteitsbeleid", sprak Potocnik. "Het Natura 2000-netwerk bevat 5.500 speciale beschermingszones (SBZ), specifiek voor vogels, en omvat 12 procent van de Europese landoppervlakte."

Europa heeft met andere woorden al enorme stappen gezet, vindt Potocnik. "Maar er is nog werk aan de winkel. Heel wat SBZ’s zijn in slechte staat en heel wat vogelsoorten zijn nog steeds bedreigd. Er is het engagement van de lidstaten om tegen 2020 de biodiversiteitsrichtlijn te halen, en een constructieve samenwerking tussen natuursector en jachtorganisaties is cruciaal om die doelstelling te halen."

Verschillende bedreigde vogelsoorten lijden onder landfragmentatie, verstedelijking, habitatverlies, het gebruik van pesticiden en een te intensieve en monotone landbouw, bijvangst in de visserij, en uiteraard ook de gevolgen van de klimaatverandering. Onoordeelkundige jachtpraktijken kunnen daar nog een schep bovenop doen, aldus Potocnik. "Maar niet als we het verstandig aanpakken. De Europese natuur heeft jagers nodig. Al zijn er enkele voorwaarden."

"In de eerste plaats moet er meer vertrouwen komen tussen jachtorganisaties en de natuursector. Uiteindelijk varen beiden wel bij een gezonde vogelpopulatie. Ten tweede moeten jagers nauwer betrokken bij monitoringprogramma’s. Ten derde moeten jagers begrijpen en aanvaarden dat het in sommige gebieden verstandig kan zijn de jachtactiviteiten te beperken of zelfs op te schorten. Net zoals vissers af en toe bepaalde visbestanden de tijd moeten geven om zich te herstellen. En ten vierde moet er strenger opgetreden worden tegen niet-duurzame jachtpraktijken en illegale jacht."