"Realiteit in de konijnenhouderij is niet rooskleurig"

De vzw Vlaamse Bedrijfspluimvee- en konijnenhouders vindt dat de toekomst van de konijnenhouderij te rooskleurig wordt voorgesteld in de vakpers, VILT incluis. Eind vorig jaar schreven we dat de retail vragende partij is voor parkkonijnen uit eigen land, en dat daar kansen liggen. De realiteit is dat de sector weinig rendabel is waardoor de meeste konijnenhouders de omschakeling van kooien naar parken niet kunnen financieren.

De drie gespecialiseerde konijnenslachterijen die België nog rijk is (Lonki in Temse, Denderlux in Ninove en Van Assche in Drongen), zijn verwikkeld in een hevige concurrentiestrijd. Dat heeft volgens de Vlaamse Bedrijfspluimvee- en konijnenhouders lage prijzen voor de kwekers tot gevolg. "Toch wordt er ingezet op de omschakeling naar parkkonijnen. Hoe kunnen onze kwekers de investering in nieuwe huisvesting voor de dieren dragen? Niet", geeft de belangenorganisatie zelf het antwoord. De lage konijnenprijzen zouden ook de reden zijn waarom de slachterijen geen nieuwe kandidaat-kwekers buiten de sector vinden.

Mocht de konijnenhouderij een economisch rendabele sector zijn, dan zouden nieuwe producenten zich vrij gemakkelijk aanbieden. Die overtuiging is de vzw Vlaamse Bedrijfspluimvee- en konijnenhouders, ook gekend als Landsbond, toegedaan. De organisatie constateert evenwel dat het aantal producenten op enkele jaren tijd schrikbarend gedaald is. "Bij deze prijzen zullen nog kwekers afhaken", luidt het bij wijze van waarschuwing. Aangezien Vlaanderen maar een 20-tal professionele konijnenkwekers meer telt, dreigt de consument dus genoegen te moeten nemen met buitenlands konijn op zijn bord.

De konijnenhouderij verkeert in een wat uitzichtloze patstelling. De slachthuizen en supermarkten beloven goede prijzen voor parkkonijnen, maar op een handvol kwekers na heeft de sector daar momenteel weinig aan. "Alleen enkele grote bedrijven hebben de omschakeling van kooien naar parken kunnen financieren, en ook hen koste het moeite", legt adviseur Johan Venken uit. Zonder behoorlijke prijzen voor konijnen uit traditionele en verrijkte kooien zal de omschakeling er op de andere bedrijven nooit komen omdat de financiële ademruimte ontbreekt.

Venken vreest dat ook kwekers met 700 à 800 voedsters, die goed tien jaar geleden nog bij de 'groteren' behoorden, zullen stoppen. "Langer dan de deadline voor omschakeling zie ik hen niet doordoen, als ze het al niet vroeger voor bekeken houden want wie blijft er buitenshuis uit werken gaan om de verliezen van de konijnenkwekerij bij te passen?" Toch volhardt de vzw Vlaamse Bedrijfspluimvee- en konijnenhouders in het geloof in een toekomst voor de sector. Een toekomstperspectief dat weliswaar afhankelijk is van de inspanning die de andere ketenpartners willen leveren. "Na een eerste ronde tafel vorige zomer - zonder de grootwarenhuizen - werkt de Vlaamse overheid aan een nieuwe overlegronde, waarbij de retail mee aan tafel zou schuiven."

Naast de financiële opbrengsten zijn ook de technische resultaten in de konijnenhouderij een pijnpunt. In de artikels in de vakpers werden die, nog volgens de nieuwsbrief van de sectororganisatie, te positief voorgesteld. "De technische resultaten die wij voor de Vlaamse overheid verzamelen, tonen aan dat er geen 50 maar gemiddeld 47,5 slachtkonijnen per voedster per jaar geproduceerd worden. Bovendien benadert een voederconversie van 3,8 meer de werkelijkheid dan een voederconversie van 3,2. Dit geeft een gigantisch verschil in opbrengsten."

"Tel daarbij dat 300 euro per ton voeder momenteel geen uitzondering is en dat de opbrengsten niet mee gestegen zijn met de hoge voederprijzen, dan weet je dat onze konijnenkwekers op zwart zaad zitten", besluit de vzw Vlaamse Bedrijfspluimvee- en konijnenhouders. Ondanks de betere prijsvorming voor parkkonijnen gaat het ook de omgeschakelde kwekers niet voor de wind. "De parkhuisvesting vergt het uiterste van hun management en kunde. De praktijk leert dat het in parken lastiger is om het sterftecijfer onder controle te houden bij een ziekteuitbraak. Wellicht kunnen onderzoek en meer ervaring bij de kwekers het probleem verlichten."