West-Vlaamse melkveehouders terug uit Dubai: “Het was een rollercoaster”
nieuwsNa dagen van spanning was het zondagavond een blij weerzien op de luchthaven van Zaventem. Een veertigtal in Dubai gestrande melkveehouders, zijn dankzij een repatriëringsvlucht geland op Belgische bodem. Eerdere pogingen om te vertrekken via een commerciële vlucht liepen telkens weer mis, maar uiteindelijk kwam er dan toch een oplossing.
Moe en opgelucht is melkveehouder Luc Callemeyn, samen met zijn vrouw Krista, veilig aangekomen bij zuivelbedrijf Baliehof in Jabbeke. Dat runt hij met dochter Sofie en schoonzoon Matthias Deloddere. Het was lang niet zeker hoe en wanneer Callemeyn en zijn collega-landbouwers thuis zouden geraken. “We hadden na onze geannuleerde vlucht een andere, commerciële vlucht geboekt. Maar men heeft onze stoelen doorverpatst aan andere reizigers”, zegt Callemeyn. “Toen was er natuurlijk even paniek. We dachten een plek te hebben en plots was die weg. We hebben ons nooit onveilig gevoeld, maar er was veel onzekerheid. Op dat moment heb je een goeie reisleider nodig.”
We hadden na onze geannuleerde vlucht een andere, commerciële vlucht geboekt, maar men heeft onze stoelen doorverpatst aan andere reizigers
Gelukkig was de commerciële vlucht niet de enige piste waarop Callemeyn en zijn collega-boeren hadden gewed. De beloftes van de Belgische ambassade werden zondagavond waargemaakt, met een repatriëringsvlucht rechtstreeks van Dubai naar België. “Ik kan niet genoeg benadrukken hoeveel lof we hebben voor de ambassadeur en zijn team”, zegt Callemeyn. “Hij heeft ons persoonlijk opgewacht aan de luchthaven van Dubai en de tijd genomen om iedereen persoonlijk aan te spreken. Hij heeft misschien wel tien of 20 keer hetzelfde verhaal aangehoord. Toch nam hij de tijd om iedereen te vragen naar hun noden en hun toestand. Hij was zeer betrokken.”
Callemeyn is opgelucht dat alle collega-landbouwers van de West-Vlaamse Fokkerij- en studievereniging vzw Westhoek Holsteins nu veilig en wel zijn. “We zijn heel blij dat we als één groep konden vertrekken”, zegt hij. “Dat vonden we belangrijk. Zeker omdat sommigen onder ons medisch kwetsbaar zijn en zorg nodig hadden om ergens te geraken.”
Of het gezelschap het geld van de geannuleerde vluchten nog zal terugzien, is voorlopig nog onduidelijk. “Dat weet ik niet, maar de kost kon ons ook niet schelen. Het belangrijkste is dat we terug zijn geraakt”, zegt Callemeyn. “Op het vliegtuig waren er naast onze groep nog vele andere Belgische lotgenoten: gestrande reizigers, enzovoort. Op een gewone vlucht praat niemand met elkaar, maar hier was iedereen met elkaar in de weer. Verhalen uitwisselen, oudere mensen die de kleine kindjes entertainen,… dat was wel mooi om te zien.”
Dankbaarheid
Nu het avontuur achter de rug ligt, herstart het dagelijkse leven op de boerderij. “De winkel is vorige week een paar dagen gesloten omdat mijn dochter een kindje heeft van een paar maanden oud. Maar de markten zijn blijven doorgaan dankzij spontane hulp van de mensen om ons heen. We zijn hen zeer dankbaar. Wat onszelf betreft zullen we er morgen weer invliegen om kaas te maken. We hebben nu twee weken in te halen in plaats van één, dus het zal gebeuren met een andere intensiteit. Er is wel wat in te halen, voor we beginnen aan het voorjaarswerk.”
Callemeyn kan zijn dankbaarheid voor de ambassade en de vele mensen die geholpen hebben op het bedrijf niet genoeg benadrukken. “Van de mensen om ons heen, en van de kinderen. Want zeker de eerste dagen is het een rollercoaster geweest. Bovenal zijn we blij dat niet alleen wijzelf, maar de hele groep is thuisgeraakt zonder accidenten.”
Bron: Eigen berichtgeving
