Opinie: "Waar blijft het Mercosurprotest van de klimaatbeweging?"

Als actor in de West-Vlaamse groene beweging staat de West-Vlaamse Milieufederatie middenin de dagelijkse realiteit van de landbouw, waaronder ook de Whatsappgroepen van de landbouwers. Logisch want we delen de open ruimte en daarmee ook heel wat van de zorgen. We kennen de zorgen van de landbouwers behoorlijk. Vandaag Mercosur en de prijzen van witloof of vrije aardappelen, gisteren het Mestactieplan, morgen de prijzen van de braadkippen. Als we onze mond opendoen, bemoeien we ons te veel, als we zwijgen vraagt men ons waar we dan zitten met onze mening.

"Ondertussen zwijgen opvallend veel klimaatactivisten, terwijl dit akkoord opvallend veel ontbossing en uitstoot in de hand werkt", staat te lezen in het opiniestuk van Isabelle Debergh, MD PhD, chirurg bij AZ Delta in Rumbeke. Een opinie als illustratie van de zorgen die veel West-Vlamingen delen: "Onze landbouwers moeten voldoen aan de strengste normen, maar de producten uit veel minder gecontroleerde landen zullen onze markten overspoelen."

Dat is ten eerste ook omgekeerd waar: Mercosur zorgt eveneens voor kopzorgen in Latijns-Amerika. Onze verwerkende industrie staat mijlenver voor op de lokale verwerking in het Zuiden. Met het wegvallen van de tarieven, bestaat de vrees dat de lokale verwerking zal gefnuikt worden en dus ook de verwerking van de lokale productie. Import van zuivel en aardappelproducten zijn top of mind bij de boeren aan de andere kant van de plas. Voedsel Anders, het platform waar Noord-Zuidbewegingen en de natuur-, klimaat- en milieubeweging elkaar vinden voor een agro-ecologische landbouw, wijst hier al jaren op.

Ten tweede houdt de groene beweging zich wat gedeisd, zeker nu de laatste actie van Code Rood tegen Cargill - waarbij onwenselijk vandalisme gebeurde - afgeschilderd werd als een semi-terroristische daad. We willen zeker niet de vergelijking maken met de branden in Brussel bij verschillende boerenbetogingen. Maar dat Cargill geviseerd werd, had ook een link met Mercosur. Steun voor vandalisme moet er zeker niet zijn, maar begrip voor de gevraagde aandacht voor het model van Cargill was er evenmin.

Ten derde wordt er tegelijk met de boerenbetogingen een afzwakking van de milieu- en klimaatregels gevraagd: de Green Deal moet eraan, de stikstofregeling wordt voor de Raad van State getrokken, het behalen van de waterkwaliteitsdoelen wordt door de landbouworganisaties in vraag gesteld, vragen gesteld bij de pluimveestallenhausse worden weggelachen, …. En dit voor een groot deel op vraag van de landbouwlobby. We moeten elkaars doelen erkennen.

Je kan dan vanuit de landbouw, of als arts met landbouwwortels, niet verwachten dat we zij aan zij staan op de barricades. Uiteraard stellen we ons veel vragen bij Mercosur. Uiteraard willen we meer boeren in plaats van de ‘natuurlijke’ afbouw van de boer met lokale wortels. Maar laat ons dit dan allemaal samen doen en niet alleen als het goed uitkomt.

Met dit opiniestuk wil de auteur een bijdrage leveren aan het maatschappelijk debat. De auteur schrijft in eigen naam en is verantwoordelijk voor de inhoud van de tekst. 

De auteur

Bart Vanwildemeersch is beleids- en communicatiemedewerker bij de West-Vlaamse Milieufederatie. Dit is een federatie van natuur- en milieuverenigingen die samen ijveren voor meer en een betere natuur, milieu- en leefomgeving in West-Vlaanderen.