Nieuw boek beschrijft Vlaamse boeren in Wallonië

Eén keer per jaar, in mei, loopt de basiliek van Halle vol met boeren. Zij praten er onder elkaar Vlaamse dialecten zoals die in Vlaanderen amper nog voorkomen. Het gezelschap bestaat dan ook uit boeren die rond de jaren veertig en vijftig zijn geëmigreerd naar Wallonië. Elk jaar ondernemen ze, onder de vlag van het Broederschap van Onze-Lieve-Vrouw van Halle, deze bedevaart van op hun hoeven in Wallonië.

"In Afscheid van Magritte heb ik de arbeidsmigratie beschreven. Nu blijkt dat ook de migratie van boeren groter en ook ouder is dan wordt vermoed", aldus Fonteyn. De boeren verlieten Vlaanderen vooral omdat de ruimte te beperkt was. Ook minister-president Yves Leterme (CD&V), die het boek inleidde, trok een les uit het boek. "De integratie van de Vlamingen in de Waalse samenleving is geruisloos verlopen. De kinderen werden naar goede scholen gestuurd en leerden daar Frans. Hieruit blijkt eens te meer dat het kennen van de taal van de regio waar men aanbelandt de sleutel tot een succesvolle integratie is".

Fonteyn gaf Leterme een persoonlijke boodschap mee. "Ik heb uit alle verhalen van onze Vlaamse boeren ook begrepen dat ze graag Belg zouden blijven. En hoe blijft men Belg? De minimumhypothese is het sluiten van een goed samenwerkingsakkoord tussen Vlaanderen en Wallonië, en tussen Vlaanderen en de Franse gemeenschap. Het mag ook iets meer zijn: blijvende solidariteit en actieve samenwerking".

Meer informatie: Boerenpsalm