Nertsenkwekers slachtoffer van drukkingsgroepen?

Veertig jaar geleden waren er in ons land 170 nertsenkwekers actief, veelal in een hangaartje in de tuin. De sector professionaliseerde zodat er nu 17 fokkers zijn die samen 300.000 pelsen produceren. De pelsdierhouderij krijgt geen inkomenssteun van Europa maar moet met voorsprong de meest rendabele tak van de veehouderij zijn. Toch lijkt deze sector op zijn laatste benen te lopen, vanwege de zware politieke en maatschappelijke druk om er mee op te houden. In de Krant van West-Vlaanderen zegt sectorvoorman Marnix Van Laecke dat de nertsenkwekers zich geviseerd voelen. In geval van een sluiting van nertsenbedrijven voorspelt hij dat andere sectoren zullen volgen: dolfinaria, ganzenleverproducenten, enz.

Financieel gaat het de pelsdierhouderij voor de wind, maar de sector heeft andere zorgen. Het ziet er naar uit dat de 17 nertsenkwekers die Vlaanderen telt er noodgedwongen mee moeten ophouden. De politici zijn er alleen nog niet uit of ze een uitdoofscenario opleggen, dan wel een onmiddellijke stopzetting die financieel vergoed wordt. In de Krant van West-Vlaanderen bijten nertsenkwekers van zich af en vinden ze steun bij de afnemers van hun pelsen. Christian Parmentier van het gelijknamige modehuis uit Meulebeke vindt het bij de haren getrokken dat de overheid een perfect rendabele sector van de kaart wil vegen. “Enkel en alleen omdat een drukkingsgroep al jaren zegt dat er geen draagvlak zou zijn voor pels en daarvoor verwijst naar een door henzelf betaalde enquête vol suggestieve vragen.”

De Krant van West-Vlaanderen sprokkelde ook reacties bij sectorvoorzitter Marnix Van Laecke en bij nertsenkwekers die actief zijn in de provincie West-Vlaanderen. De minister stelt in zijn beleidsnota een uitdoofscenario in het vooruitzicht maar van CD&V kwam het voorstel om tegen januari 2017 alle nertsenkwekerijen te sluiten en daar een financiële compensatie tegenover te stellen. Als ze moeten kiezen tussen beide, is het geen van beide. “Wij willen verder doen”, is nertsenkweekster Ann Lepere categoriek. “En als we moeten stoppen, dan zullen ze ons moeten compenseren.” Volgens Van Laecke is zo’n compensatie ook nodig in een uitdoofscenario want net als in andere landbouwsectoren is de bedrijfsovername de spaarpot van de bedrijfsleider.

De nertsenkwekers voelen zich geviseerd door de beleidsmakers en het slachtoffer van drukkingsgroepen die beelden en verhalen verspreiden, “die heel vaak gemanipuleerd zijn en niet representatief voor de Belgische bedrijven”. De kwekers weten van zichzelf dat ze correct bezig zijn. “Het grote probleem is dat het brede publiek onwetend is, over de landbouwsector in het algemeen en onze sector in het bijzonder. En dan komen er uitspraken die niet kloppen, op niet-correcte en gemanipuleerde beelden.”

Ze vinden het jammer dat mensen niet ingaan op hun uitnodiging om het bedrijf te bezoeken, de beleidsmakers niet en ook tegenstanders zoals de voorzitter van GAIA niet. En ze ervaren dat de klachten tegen hun bedrijven zelden van omwonenden komen maar van demonstranten ver daar vandaan. “Zelfs minister Weyts is nog nooit op een nertsenbedrijf geweest”, zegt Marnix Van Laecke. “De politici die wel langskomen en de nodige uitleg krijgen, komen buiten en zeggen dat we goed bezig zijn.” Sabine Cool nam zes jaar geleden met haar bedrijf deel aan Dag van de Landbouw. “Meer dan 3.000 bezoekers kwamen langs. En we hebben die dag geen enkele negatieve reactie gekregen. Er waren wel mensen die zeiden: voor mij hoeft het niet. Dat is een ander verhaal. Dat is hetzelfde als een vegetariër die de keuze maakt om geen vlees te eten. Dat mag, maar hij mag dat niet voor een ander beslissen.”

Van Laecke meent dat de ‘vermenselijking’ van het dier zijn sector parten speelt. “Het is niet van tel waarom je een dier houdt, wel hoe je het verzorgt. Ik ben overtuigd dat er in België veel meer honden en katten verwaarloosd worden dan nertsen. Misschien zelfs door mensen die denken dat ze hun huisdier goed verzorgen. Een hondje met een jasje laten paraderen op de zeedijk terwijl het vijftien graden is: ik weet niet of dat beest daar zo gelukkig mee is.” Kweekster Ann Lapere vraagt zich af of de tegenstanders het straks beter zullen vinden als er bont geïmporteerd wordt uit landen waar er helemaal geen wetten over dierenwelzijn bestaan.