Natuurcompensaties nefast voor biodiversiteit
nieuws
Een internationale studie heeft aangetoond dat natuurcompensaties, ter vervanging van elders verwijderde natuur, leidt tot een dalende biodiversiteit. Bij het vergelijken van onaangeroerde en herstelde habitats bleek dat zelfs over een periode van 100 jaar slechts in 40 procent van de herstelde habitats het ecosysteem dezelfde rijkdom zal bereiken. Volgens Natuurpunt komt de studie net op tijd, aangezien de Europese Commissie momenteel nagaat hoe ze de EU-doelstelling “geen achteruitgang van biodiversiteit en ecosysteemdiensten” van de biodiversiteitstrategie 2020 zal invullen.
Natuur verwijderen en elders compenseren lijkt aantrekkelijk voor heel wat ruimtelijke planners en bedrijfsleiders, maar een recente internationale studie die onaangeroerde en opnieuw herstelde habitats met elkaar vergelijkt, wijst op grote problemen. Zelfs over een periode van 100 jaar is een volledig herstel van de biodiversiteit maar in 40 procent van de onderzochte gevallen mogelijk.
Ook de compensatieverhouding is een belangrijk aandachtspunt. De onderzoekers verklaarden dat vandaag vaak een ratio gebruikt wordt van 10:1, waarbij de herstelde oppervlakte tien keer zo groot is dan degene die verloren gegaan is. De studie adviseert echter die ratio op te trekken naar 20:1 of zelfs 100:1. Ter vergelijking: in Vlaanderen wordt er doorgaans 1:1 gecompenseerd, voor habitatwaardige bossen sinds kort 3:1. De algemene conclusie luidt dan ook dat natuur compenseren tot een netto achteruitgang van de biodiversiteit leidt, en dat het veel verstandiger is om te investeren in het strikter beschermen van bestaande natuurgebieden.
Volgens Natuurpunt komt de studie net op tijd aangezien de Europese Commissie momenteel nagaat hoe ze de ‘no net loss’-doelstelling uit de EU-biodiversiteitstrategie 2020 (ofwel geen achteruitgang van biodiversiteit en ecosysteemdiensten) zal invullen. Ook koepelorganisatie BirdLife liet al weten dat Natura 2000, een Europees netwerk van beschermde natuurgebieden, moet beschouwd worden als de hoeksteen van het Europese beleid en dat compenseren slechts de laatste optie mag zijn.
Meer info: EU-verslag
Bron: Natuurpunt
