"Groei dankzij familiale landbouw is niet naïef"

Met de slogan “Boeren verdienen meer” vestigde Vredeseilanden dit jaar de aandacht op de kracht van boerenfamilies als locomotief voor ontwikkeling en als antwoord op de mondiale voedselcrisis. “Bestendige economische en sociale ontwikkeling creëer je niet op de wankele basis van een verarmd platteland. Groei dankzij familiale landbouw is geen naïef droomverhaal”, zegt directeur Luuk Zonneveld in De Tijd.

Vredeseilanden bedankt de 12.000 vrijwilligers die zich tijdens het campagneweekend ingezet hebben. “Zij maken ons werk mogelijk”, vertelt woordvoerster Nele Claeys. “Gemiddeld haalt Vredeseilanden ongeveer 600.000 euro op met de straatactie tijdens het campagneweekend”, aldus Claeys. Zij beschouwt het als een blijk van vertrouwen in de manier waarop Vredeseilanden met boerenorganisaties, bedrijven en andere partners naar oplossingen zoekt voor de problemen van arme boerenfamilies.

De relevantie van dat werk is erg actueel, nu op veel plaatsen in de wereld onrust uitbreekt omwille van piekende voedselprijzen. “De stijgende voedselprijzen wegen het hardst door in regio's die afhankelijk zijn van voedselimport, zoals Noord-Afrika en het Midden-Oosten”, zegt Zonneveld. “De eigen landbouw en het platteland zijn daar verwaarloosd zodat de mensen wegtrekken richting steden. Daar is amper werk en voor hun eten zijn de stedelingen afhankelijk van het platteland, waar de landbouw lam ligt of enkel nog op export gericht is.”

Zonneveld wijst op de nefaste gevolgen van de goedkope voedselimport of voedselhulp die dan op gang komt. “Lokale landbouw kan niet concurreren met import en glijdt verder weg waardoor nog meer mensen het platteland verlaten richting steden.” De gevolgen worden volgens Zonneveld pas duidelijk wanneer de voedselprijzen op de wereldmarkt stijgen. “Wanneer miljoenen mensen geconfronteerd worden met voedselonzekerheid, stort het kaartenhuis in elkaar”, vertelt Zonneveld.

De vicieuze cirkel is volgens hem te doorbreken als de politiek duidelijk kiest voor de (weder)opbouw van de eigen familiale landbouw. “Daarvoor is investeringszekerheid nodig en dat vraagt stabiele, kostendekkende prijzen over een langere periode”, aldus Zonneveld. “Die keuze botst met de doelstelling op korte termijn van goedkoop voedsel voor de steden.” Zonneveld meent dat de afhankelijkheid van import te doorbreken is door taksen te innen en daarmee de eigen landbouw duurzamer en performanter maken.

Als de kostendekkende prijzen voor de boeren te hoog zijn voor de armsten in de steden, dan is honger volgens Zonneveld in geen geval het gevolg van een tekort aan voedsel, maar van een gebrek aan inkomen om eten te kopen. “De kosten van een sociaal vangnet om dat gebrek aan koopkracht op korte termijn te compenseren, vervallen in het niets bij het drama van een verpauperde landbouw waarbij boeren niet kunnen leven van hun werk”, meent de directeur van Vredeseilanden.