"De vervuiler vergoeden is tegen visie milieubeleid"

Doelen bijsturen op basis van socio-economische overwegingen is de omgekeerde wereld en zal op termijn enkel leiden tot grotere rechtsonzekerheid en nog grotere remediëringskosten. Dat zegt Natuurpunt in een reactie op de VITO-studie omtrent de economische impact van de Natura 2000-doelstellingen, waarvan Boerenbond recent de resultaten bekendmaakte.

De studie die de Vlaamse instelling voor technologisch onderzoek (VITO) maakte in opdracht van Boerenbond berekende hoe zwaar de natuurdoelstellingen in het kader van Natura 2000 zullen wegen op de landbouwsector. Daaruit blijkt eerst en vooral de aanzienlijke impact die verzurende emissies, afkomstig van de intensieve veehouderij, hebben op heide, grasland en bossen. De economische kost die landbouwers moeten maken om deze overlast in te perken en te voldoen aan de Natura 2000-eisen, loopt enorm hoog op, zo beschrijft de studie.

Dat Boerenbond daarom ook andere vervuilende sectoren, zoals de industrie, op hun plichten wijst, vindt Natuurpunt prima. Maar de uitdrukkelijke vraag naar een sterk flankerend beleid dat voldoende financiële compensaties voorziet, kan Natuurpunt minder smaken: “Een ondersteuningsbeleid dat de vervuiler vergoedt, gaat rechtstreeks in tegen de principes van het milieubeleid.” Daarom pleit Natuurpunt ervoor de middelen van het landbouwbeleid, onder meer via het VLIF, te investeren in een gebiedsgericht transitiebeleid dat streeft naar een landbouw met respect voor de ecologische beperkingen.

De investering in het Natura 2000-netwerk levert volgens Natuurpunt bovendien 200 tot 300 miljard euro per jaar op, of 2 à 3 procent van het Europese bruto binnenlands product. De doelen die het Natura 2000-project stelt, “moeten de ecologische noden correct vertalen om transparantie en rechtszekerheid te bieden voor alle actoren die ermee te maken hebben. Doelen bijsturen op basis van socio-economische overwegingen is de omgekeerde wereld en zal op termijn enkel leiden tot grotere rechtsonzekerheid en nog grotere remediëringskosten”, besluit Natuurpunt.