De aanslag van WO I op onze veestapel

De Eerste Wereldoorlog maakte niet alleen talloze menselijke slachtoffers, hij veroorzaakte ook een ware aanslag op onze veestapel. In een nieuw themaverhaal vertelt het Centrum voor Agrarische Geschiedenis (CAG) hoe paarden en vee werden opgeëist door de bezetter, en hoe de invoer van fokvee een veevoeder compleet stil viel. Gevolg: tegen het einde van de oorlog was onze veestapel gehalveerd. Pas na enorme inspanningen van de sector en de overheid bereikte onze veeteelt opnieuw de hoogstaande kwaliteit van voor de oorlog.

In een nieuw themaverhaal gebaseerd op het boek 'Boter bij de vis' door Brecht Demasure beschrijft het CAG de aanslag op onze veestapel tijdens Wereldoorlog I. Voor de oorlog was de veeteeltsector onze voornaamste landbouwtak. Zowel kwantitatief als kwalitatief ging de sector erop vooruit. De eerste stappen werden gezet voor een wetenschappelijke veeveredeling. Het uitbreken van de Groote Oorlog onderbrak die evolutie.

De Duitsers voerden een actieve opeisingspolitiek voor vee en legden een bijzondere interesse aan de dag voor de Belgische paarden. Daarnaast ontstond er een enorm tekort aan veevoeder omdat import enkel mogelijk was via het Nationaal Hulp- en Voedingscomité (NHVC). De binnenlandse teelt van voeders werd daarbovenop streng gecontroleerd door de bezetter. Sommige veehouders zagen geen andere mogelijkheid dan alternatieve veevoeders te gebruiken.

De talrijke opeisingen en het gebrek aan veevoeder brachten de veestapel een zware slag toe. Na de oorlog was de schade dan ook heel groot. De hoeveelheden vee voorzien in het vredesverdrag van Versailles en de buitenlandse vee-aankoop zorgden voor een eerste herstel van de Belgische veestapel, maar de kwaliteit van sommige rundveerassen liet te wensen over. Pas met een nieuw veredelingsplan kon de hoogstaande kwaliteit van voor de oorlog opnieuw geëvenaard worden.

Lees het hele themaverhaal ‘De aanslag op de veestapel tijdens WOI’ via de CAG-erfgoedbank Het Virtuele Land.