Bijgeschaafde versie van Belgisch lastenboek biovoeding

Sinds 1 maart is het vernieuwde Biogarantie-lastenboek van kracht. Dit is het Belgische privélabel voor biologische voeding. Zie het als een aanvulling op het Europese biolabel. Ketenorganisatie BioForum besteedt de nodige aandacht aan de wijzigingen. Vooral voor de verkooppunten verandert er wat. Een biovoedingswinkel zijn assortiment moet voor minstens 80 procent uit bioproducten bestaan, voordien was dat 90 procent. Alle niet-voeding zoals textiel en miscanthus werd geschrapt uit het lastenboek.

De biosector in ons land heeft zijn lastenboek Biogarantie bijspijkerd. Voortaan stelt het lastenboek geen voorwaarden meer voor het assortiment niet-voeding. Wel moet 70 procent van het assortiment van een Biogarantie-verkooppunt uit voeding bestaan, dat verandert niet. Het verplichte aandeel biologisch van het voedingsassortiment daalt van 90 naar 80 procent. Als er geen biologische variant beschikbaar is, dan telt een product mee voor het aandeel bio. Winkeluitbaters die handig zijn in de keuken moeten de zelfbereide gerechten die ze verkopen niet laten certificeren. Ze mogen dan niet met het biolabel verkocht worden.

Alle niet-voeding werd geschrapt uit het lastenboek. En de nieuwe versie van Biogarantie klaart inzake duurzaamheid een aantal zaken uit. Sociale duurzaamheid maakt integraal deel uit van de principes van biolandbouw. Normen zijn vooral nodig voor de grondstoffen die uit het buitenland betrokken worden om in ons land verwerkt te worden in biovoeding. Voedingsbedrijven die meer dan tien procent van hun grondstoffen aankopen in landen met een beperkte sociale wetgeving moeten voor fairtrade kiezen. Daar kunnen ze alleen van afwijken mits motivatie, waarbij enkel duidelijk omschreven redenen zoals (on)beschikbaarheid aanvaard worden.

Op het vlak van ecologische duurzaamheid behoudt BioForum Vlaanderen samen met zijn collega-lastenboekbeheerder in Wallonië het charter. Dat duurzaamheidscharter houdt de verplichting in om het eigen water- en energieverbruik en afvalbeheer op te volgen. Vermeldenswaard is nog hoe economische duurzaamheid in het lastenboek omschreven wordt: “Idealiter wordt een bioproduct aan een eerlijke prijs aan de consument aangeboden en wordt de opbrengst op dusdanige wijze doorheen de keten verdeeld dat elke producent, bereider, verdeler en winkelier bij een performante bedrijfsvoering een redelijk loon overhoudt en zijn medewerkers ook redelijk kan verlonen. Elke schakel in de bioketen is hierbij medeverantwoordelijk en waakt hier mee over.”