Openingen in debat over alternatieve eiwitbronnen

"Hoewel de Belgische vleesproductie in 2008 daalt met ongeveer 1,5 procent, zal de invoer van soja toenemen van 1,7 tot 2 miljoen ton. In de hele Europese Unie wordt meer dan dertig miljoen ton soja geïmporteerd. Die situatie roept het beeld op van een losgeslagen trein", stelt Wervel-medewerker Patrick De Ceuster, die wel hoopvol gestemd is over de geluiden die onlangs te horen vielen op een studiedag over alternatieve eiwitbronnen in het Vlaams parlement.

"De technische en economische beperkingen die vroeger in dit debat steevast opgeworpen werden, kunnen plots blijkbaar omzeild worden", zegt De Ceuster. Tijdens de studiedag besprak het ILVO de pro’s en contra’s van sojaschroot, koolzaadkoek, erwten, bonen, lupinen en luzerne. Frana gaf een uiteenzetting over de toevoeging van vrije aminozuren als volwaardig alternatief voor eiwitten in veevoeding en de Hogeschool Gent gaf een stand van zaken over onder meer mengteelten.

De alternatieve voederrecepten voor veel veehouders zijn kant-en-klaar, stelt Wervel. Praktijkproeven met alternatieven als klaver, bonen, lupinen en koolzaad hebben volgens de vereniging aangetoond dat ze even goed functioneren als standaardvoeders, in sommige gevallen zelfs beter. Weliswaar geldt dat niet voor alle veehouders, omdat sommige alternatieven vereisen dat ze op het bedrijf zelf geteeld kunnen worden om economisch interessant te zijn, geeft De Ceuster toe.

Er is in elk geval nood aan meer onderzoek en veredeling rond lokale eiwitteelten. "Via een betere selectie en een optimalisering van de teelttechnieken kunnen de opbrengsten nog flink verhoogd worden. Boeren die aan de slag gaan met nieuwe eiwitteelten zoals industriële hennep moeten ook kunnen rekenen op begeleiding". Op dit ogenblik wordt volgens Wervel slechts 1,5 procent van het Europese en 5 promille van het Belgische landbouwareaal gebruikt voor de productie van plantaardige eiwitten.

Nochtans stelt ook Boerenbond vast dat er voordelen verbonden zijn aan de lokale teelt van eiwitten. Denk aan de stikstoffixatie van vlinderbloemigen, een betere zelfvoorziening en de zekerheid van ggo-vrije teelten. "Om in zijn teeltplan ruimte te voorzien voor de teelt van eiwitvervangers, moet de boer eerst wel overtuigd zijn van het economisch voordeel. Een prijsvergelijking met de klassieke eiwitbronnen dringt zich op", aldus Boerenbond-medewerker Guy Vandepoel.

Of men bij Wervel verwacht dat een doorbraak van de alternatieve eiwitbronnen voor morgen is? "Zowel de overheid als de sector engageren zich in elk geval om samen verder te zoeken naar manieren om de alternatieven toe te passen. De belangrijkste pistes zijn sensibilisatie, begeleiding en onderzoek. Van belang is voor ons dat niet zomaar gepraat wordt over duurzame landbouw, zonder inhoud te geven aan dat begrip", besluit De Ceuster.(KS)

Meer informatie: Wervel-brochure 'Eiwitteelten van de toekomst' (pdf)