GAIA beloont merknaam Come a Casa met Good Egg Award

Naar jaarlijkse gewoonte reikt GAIA, samen met haar Europese zusterorganisatie Compassion in World Farming, de Good Egg Awards uit. Met deze prijzen worden bedrijven of merknamen beloond die kiezen voor "kipvriendelijkere eieren", die niet uit kooisystemen komen. De Belgische winnaar is dit jaar Come a Casa, het merk van verse mediterrane gerechten van voedingswarenproducent Ter Beke.

De 4,5 miljoen eieren die in Come a Casa producten zoals lasagne verwerkt zijn, komen niet van kippen die in (verrijkte) kooien worden gehouden. Dat is een bewuste keuze van Ter Beke. "Dierenwelzijn vinden wij belangrijk voor het merk Come a Casa dat vooral Zuiderse waarden en respect voor natuur en dier wenst uit te stralen", zegt Nathalie Vlaeminck, marketingmanager bereide maaltijden. De uitreiking van de Good Egg Award maakt deel uit van de Boycot-cot campagne van dierenrechtenorganisatie GAIA.

Volgens GAIA-voorzitter Michel Vandenbosch krijgen jaarlijks 15.000 leghennen een beter leven doordat de Come a Case producten geen kooi-eieren bevatten. "Zo sluit Come a Casa zich aan bij een toenemend aantal bedrijven dat eieren uit kooisystemen links laten liggen en kiest voor diervriendelijker geproduceerde eieren", aldus Vandenbosch. Afgelopen jaren kregen onder meer Lotus Bakeries  Colruyt, Carrefour, Delhaize, de restaurants van IKEA, McDonald’s, Sodexo, Calvé (Unilever), Dr. Oetker en Starbucks een Good Egg Award.

Op 1 januari 2012 werden klassieke kooien, de zogenaamde legbatterijen, verboden in Europa. "Verrijkte kooien, die nauwelijks groter zijn dan de legbatterijen, zijn wel nog toegestaan", betreurt GAIA. "In dat soort kooien zijn leghennen nauwelijks beter af zodat wij opkomen voor een volledige omschakeling naar diervriendelijkere scharrelsystemen of vrije uitloop voor de dieren."

Uit een enquête in opdracht van GAIA blijkt dat 83 procent van de Belgen tegen kooi-eieren in voeding is. Bijna zes op de tien Belgen zou bereid zijn meer te betalen voor kipvriendelijkere producten. In de praktijk krijgt een pluimveehouder die koos voor scharrelhuisvesting van de leghennen nauwelijks meer geld voor zijn eieren dan zijn collega die investeerde in verrijkte kooien. Nochtans moet hij zijn boterham verdienen met minder dieren in een stal en heeft hij per dier ook meer werk, bijvoorbeeld met het oprapen van 'grondeieren' buiten de nesten.