"Beloofde melkprijsstijging moet tastbaar worden"

De mededeling van de zuivelindustrie dat de melkprijs allicht met zo'n 15 procent zal stijgen, is volgens Boerenbond een "eerste en deels bevredigend resultaat" van de syndicale acties van de eigen sectorvakgroep. Deze week werd nog een open brief verstuurd aan de zuivelfabrieken en grootwarenhuizen. In de Gazet van Antwerpen zegt Boerenbond-medewerker Eddy Leloup dat de melkveehouders 20 procent meer moeten ontvangen voor hun melk om een rechtmatig deel te krijgen van de winst die de afnemers realiseren.

In zijn ledenblad Drietandmagazine eist het ABS met onmiddellijke ingang een melkprijs van 35 euro per 100 liter. Boerenbond stelt zich in zijn open brief iets gematigder op. "De georganiseerde melkveehouderij claimt op korte termijn een daadwerkelijke melkprijsverhoging", klinkt het. Aan de supermarktketens wordt gevraagd om de hoge wereldmarktprijzen te integreren in de aankoopcontracten voor zuivelproducten en voor consumptiemelk in het bijzonder.

Volgens Leloup zijn de prijsstijgingen tot hiertoe alleen maar goed nieuws voor zuivelfabrieken en grootdistributeurs. "De warenhuizen vechten met hun consumptiemelk een prijzenslag uit, op de kap van de melkveeboeren. De prijs die de boer krijgt voor zijn melk schommelt al jaren tussen de 26 en de 28 cent voor een liter. Als de melkveehouders hun deeltje van de prijsstijging willen, dan moeten ze 30 tot 33 eurocent voor een liter melk krijgen. Dat zou nog maar net genoeg zijn om de stijgende productiekosten te compenseren".

Honderd melkkoeien hebben Peter Van Laerhoven en Claudia Peeters uit Kalmthout op stal staan. Maar dat kunnen dat er binnenkort heel wat meer zijn. "Als de zuivelprijzen werkelijk met 15% gaan stijgen, overwegen we om quotarechten bij te kopen". Net zoals de meeste Antwerpse melkveeboeren kan het Kalmthoutse landbouwerskoppel haast zijn hele productie kwijt bij Milcobel in Kallo, Belgiës grootste zuivelproducent. Milcobel, dat jaarlijks één miljard liter melk tot melkpoeder, kaas, roomijs en andere afgewerkte producten verwerkt, is een coöperatieve van meer dan 4.000 veeboeren.

"Wij brengen een deel van het kapitaal in van de coöperatieve en in ruil betaalt Milcobel ons een vaste prijs voor onze melk. Als er op het eind van het jaar een overschot is, wordt dat onder de vorm van een nabetaling onder de aandeelhouders verdeeld. Als de prijs van de kaas of de melkpoeder stijgt, kunnen we daar op die manier dus van meegenieten. Maar als die prijzen in elkaar zakken, helpen we ook de verliezen dragen. Het is de bluts met de buil", zegt Claudia.

Vorig jaar heeft het koppel al zo'n nabetaling ontvangen. "Maar dat woog niet op tegen de stijging van onze vaste kosten. Elektriciteit, brandstof en reinigingsmiddellen, alles is de jongste jaren duurder geworden. In veel andere landen staan de melkkoeien nog onder een eenvoudig afdak. Maar in ons land moeten de koeien op zaagsel liggen en verplicht de wet op het dierenwelzijn ons om ruime en comfortabele stallen te in te richten. Ik ben daar niet tegen, maar het kost natuurlijk geld", luidt het.

Veel melkveeboeren hebben de afgelopen jaren getwijfeld tussen investeren in automatisering of in extra quota, weet Claudia. "Wie voor quota heeft gekozen, doet daar nu natuurlijk zijn voordeel mee. Wij hebben indertijd onze stallen uitgebreid, zodat we op elk moment extra koeien konden zetten. Iets waar we nu toch ernstig over nadenken".(KS)