Vlaamse Schapenhouderij hekelt "duaal beleid" van Weyts

De beslissing van Vlaams minister van Dierenwelzijn Ben Weyts om slachten zonder verdoving enkel toe te laten in erkende slachthuizen wordt een financiële strop voor de professionele schapenhouders die al met relatief weinig zijn. Dat zegt de Vlaamse Schapenhouderij (VSH), een vzw die de belangen van de schapenhouders verdedigt. De vereniging hekelt het duale beleid van de minister waarbij er een onderscheid gemaakt wordt tussen tijdelijke slachtvloeren en erkende slachthuizen. “Is er dan een verschil in ‘dierenleed’ tussen schapen geslacht in een slachthuis en schapen geslacht door een erkende slachter?”, klinkt het.

De VSH wijst erop dat de tijdelijke slachtvloeren jaren terug werden ingevoerd als “goed en geslaagd alternatief voor de vele illegale slachtingen die vroeger gebeurden en waarbij bloed en slachtafval zomaar gedumpt werden”. Volgens de vereniging kwam het initiatief voor het inrichten van een tijdelijke slachtvloer meestal van de schapenhouders zelf en hebben die heel wat investeringen gedaan om het slachtproces conform de wensen van de islam te laten verlopen. “De tijdelijke slachtvloeren staan ook onder de controle van het Voedselagentschap. Er is steeds een dierenarts aanwezig die toezicht houdt op de slachtingen”, benadrukt VSH.

Het “duale beleid” van Weyts waarbij de erkende slachthuizen voorgetrokken worden op de tijdelijke slachtvloeren maakt al deze kosten en investeringen waardeloos, meent de organisatie. “In de discussies van de afgelopen maanden en weken worden overwegingen omtrent dierenleed en religieuze overwegingen ten opzichte van elkaar afgewogen. Maar er wordt niet gesproken over de onderneming die investeringen heeft gedaan en nu wordt vergeten en doodgezwegen. En dat terwijl wij juist dachten dat de partij van minister Weyts het opneemt voor de ondernemers en het ondernemen”, reageert VSH.

De rendabiliteit in de schapenhouderij en de slachtlamproductie is in Vlaanderen laag, weet de organisatie. “Er kan enkel op een leefbare manier gewerkt worden via natuurbeheer tegen vergoeding of via een korte ketenaanpak voor de verkoop van lamsvlees of dankzij de grote vraag naar mannelijke schapen voor het offerfeest en de betere prijsvorming die daarmee gepaard gaat”, luidt het. In België worden per maand gemiddeld 10.000 schapen of lammeren geslacht. Naar aanleiding van het offerfeest worden er op twee dagen tijd 35.000 jonge schapen geslacht of zowat 25 tot 30 procent van alle lammeren, aan prijzen die beter zijn dan de courante marktprijzen.

“De beperkte capaciteit van de erkende slachthuizen, de hele heisa en alle onzekerheid bij de moslims en de ontradingscampagne van de hogere mosliminstanties om dit jaar een schaap te slachten, hebben ervoor gezorgd dat de vraag naar lammeren voor het offerfeest sterk is teruggelopen. Bij heel wat professionele schapenhouders zorgt dat voor een grote financiële aderlating. De kans is groot dat een deel van het beperkte aantal professionele schapenbedrijven op korte termijn de deuren zal moeten sluiten”, weet VSH.