Stadsbestuur Lo-Reninge uit twijfels bij poldergrasland

Op de ontwerpkaart van poldergraslanden in de kuststreek is tijdens het openbaar onderzoek veel reactie gekomen. We schreven reeds dat landbouwers voor honderden percelen in twijfel trekken dat de weide voldoet aan de ecologische kenmerken van ‘historisch permanent grasland’. Ook de natuurbeweging deed zijn duit in het zakje door bij burgers massaal bezwaren te ronselen als signaal naar de overheid dat alle poldergraslanden bescherming verdienen. In de Krant van West-Vlaanderen wordt nu de burgemeester van Lo-Reninge aan het woord gelaten. Ook uit die hoek kwamen twee bezwaren én een brief waarin het stadsbestuur zijn bezorgdheid uit over de gevolgen voor landbouw van een bescherming als natuur.

Een ontwerpkaart van de poldergraslanden, uitgetekend op basis van terreinwaarnemingen door ambtenaren van de Vlaamse overheid, werd 60 dagen ter inzage gelegd zodat alle belangstellenden hun opmerkingen konden formuleren door middel van een bezwaarschrift. Op de voorlopige kaart stonden 5.671 percelen in de kuststreek aangeduid die mogelijk bescherming verdienen als historisch permanent grasland. De landbouwsector liet al optekenen dat veel percelen onterecht op die kaart zijn beland.

Ook het stadsbestuur van Lo-Reninge, na Mesen de kleinste stad van België, is van mening dat de kaart niet geheel correct is. Er staan namelijk graslanden op die ondertussen een andere bestemming kregen, respectievelijk een verkaveling en een sportterrein. Daarom diende de stad twee bezwaren in tijdens het openbaar onderzoek.

Daar werd nog een brief aan toegevoegd om duidelijk te maken dat het stadsbestuur de bezorgdheid van de landbouwsector deelt. "We moeten heel goed beseffen dat de bepaling 'historisch permanent grasland' een directe waardevermindering met zich meebrengt", zegt burgemeester Lode Morlion. "Grond met deze stempel is onmiddellijk vele euro's minder waard. Wordt dit op een of andere manier vergoed?” De burgemeester is voorstander van een evenwicht op het terrein tussen voedselproductie en biodiversiteit. Vandaar zijn vraag of compensaties in deze discussie een mogelijkheid kunnen zijn.

Historisch permanente graslanden zijn graslanden die reeds langdurig in gebruik zijn als weide en rijk zijn aan verschillende grassoorten die samenhangen met deze historische context of microreliëf bezitten. "Men spreekt over wetenschappelijk onderbouwde studies die aantonen dat er enerzijds heel interessante fauna en flora aanwezig zijn en anderzijds specifieke reliëfkenmerken die graslanden haar typische structuur geven. Wat het aspect reliëf betreft: veel discussie kan hierover niet gevoerd worden, vermits dit visueel dikwijls heel duidelijk is. Maar over het aspect fauna en flora valt wel te discussiëren. Wij hebben in heel wat gevallen twijfels omtrent de aanwezigheid én het belang van die fauna en flora”, aldus Morlion.