"Slatelers krijgen 20 cent per krop te weinig"

Net zoals hun collega's in de streek van Sint-Katelijne-Waver maken de West-Vlaamse slatelers zware tijden door nu de prijs voor een krop sla een historisch dieptepunt bereikt. "Vijftien cent voor een krop, zo erg hebben we het nog nooit geweten", zucht Rita Demaré, voorzitster van de REO Veiling in Roeselare en zelf teelster. "Gelukkig telen wij naast sla ook nog peterselie, maar de 55 West-Vlaamse tuinbouwers die uitsluitend van de slateelt moeten leven, maken barre tijden mee".

Twee jaar geleden stond sla nog op kop voor haar omzet in de REO Veiling. Vorig jaar werd de bladgroente niet alleen door prei, maar ook door champignons voorbijgestoken. "Dat heeft met de historisch lage prijzen voor kropsla te maken. In 2007 bedroeg die gemiddeld 27 cent", aldus Demaré. Dat kwam onder meer door de slechte zomer, waardoor de consumptie van sla zware concurrentie kreeg van wintergroenten.

Dit jaar gaat het verder bergaf en krijgt de teler nog amper 15 cent per krop. "En dat terwijl we eigenlijk minstens 35 cent zouden moeten krijgen om uit de kosten te geraken", zegt Rita Demaré. Ze ziet verschillende oorzaken van de malaise. "Er is vooreerst het overaanbod van sla in heel Europa. Ten tweede liep door het duistere najaar de sla een groeivertraging op waardoor er in januari veel meer sla op de markt kwam dan normaal. Ten derde slaagde de teelt vorig jaar overal, ook in Italië en Zuid-Frankrijk, terwijl de Belgische telers bijzonder sterk afhankelijk zijn van de export. Als laatste komt daar nog bij dat Duitsland veel meer sla uit Italië ging invoeren, waar de productiekosten lager liggen".

De huidige crisis ondermijnt het vertrouwen van de slateler in de toekomst. Die denkt nu twee keer na over nieuwe investeringen om aan schaalvergroting te doen. "Zelf hebben we overwogen om een hectare serres bij te bouwen om de toekomst van ons bedrijf veilig te stellen. Maar na lang nadenken zullen we daarvan afzien en voor een plastic serre kiezen. Voorts zoeken we alternatieve slaproducten. In plaats van alleen de traditionele bladsla, gaan we ook rode sla en groene en rode eikenbladsla telen. Overstappen naar een ander product dan sla is geen optie, want de teelt is tegenwoordig zo gespecialiseerd dat wij voor iets anders de kennis niet hebben. Een mogelijke oplossing is het aanboren van nieuwe afzetmarkten. Ik denk aan Oost-Europa, maar voor die markt zullen we kleinere kroppen moeten telen".

Op korte termijn zit er voor de slatelers niet meteen beterschap in. De teelt van de wintersla die in januari, februari en maart op de markt komt, heeft immers te kampen met de torenhoge stookoliekosten. Bovendien zijn er in deze periode van het jaar veel meer telers die alleen sla kweken, in afwachting dat daar later andere producten bijkomen. "Mocht het in Zuid-Europa opeens hard gaan vriezen, zou het wel eens kunnen omslaan", zegt Rita Demaré. "Dat is onze enige hoop".(MP)