"Landbouwgrondstoffen blijven winstgevend in 2008"

“De prijs van rijst staat op het hoogste peil in 40 jaar”, zegt Ian Henderson van JPMorgan. Toch vindt de fondsbeheerder grondstoffen nog steeds het investeren waard. “De trend blijft positief op lange termijn, ondanks fluctuaties op de financiële markten. Een schaars aanbod heeft stijgende voedselprijzen tot gevolg. Elk jaar zijn er 80 miljoen meer monden te voeden op de wereld”.

"Voor volgend jaar is er maar een uitbreiding van 2 procent van het landbouwareaal voorzien. De internationale landbouwproductie zal niet snel genoeg stijgen om de groeiende bevolking bij te benen", stelt Henderson. "De lage landbouwprijzen van de afgelopen jaren weerhielden landbouwers ervan grote investeringen te doen".

"Voor sommige graantelers was 2007 een bijzonder slecht jaar. De prijs van bloem verdubbelde. Zowel droogte en windstormen als overstromingen plaagden de Australische landbouw". Klimaatveranderingen hebben ook gevolgen voor andere grondstoffensectoren. Sneeuwstormen in China legden de steenkoolproductie stil en zetten een kettingreactie in gang. Het gebrek aan steenkool verlamde de Chinese elektriciteitscentrales, wat dan weer de aluminiumproductie verhinderde. In India bemoeilijkte de extreme regenval de ijzer- en steenkoolproductie.

De grondstoffensector kampt nog met andere problemen, die de grondstoffenprijzen opdrijven. Er dienen zich ook niet meteen oplossingen aan. “Globale transportproblemen zijn niet van de baan”, meent Henderson. “Door het elektriciteitstekort in Zuid-Afrika zullen de mijnen er de komende vijf jaar slechts op 90 procent van hun capaciteit draaien. Zuid-Afrika is een van de belangrijkste wereldleveranciers van platina, chroom en goud, zodat de elektriciteitsrantsoenen daar de wereldgoudprijs opwaarts duwen”.

Volgens de fondsbeheerder heeft de mijnbouwsector ook te kampen met een tekort aan geschoolde arbeiders. “Goud als grondstof heeft daarbij een speciale status als veilige haven voor beleggers. De kredietcrisis is lang niet voorbij, dus ook van die kant verwacht ik nog druk op de goudprijs. Als de prijs nu even zakt, dan weet ik dat de honger naar goud terug zal komen”.

De Afrikaanse landen lijken een meer protectionistische weg in te slaan. Ze willen een deel van de winsten uit de mijnbouwsector in eigen land houden. “Zimbabwe, rijk aan grondstoffen als goud, nikkel en steenkool, besliste onlangs dat lokale bedrijven 51 procent van de grondstoffen moeten delven. Congo, dat als enige kobalt voor gsm's levert, dreigt zelfs toegekende mijnbouwlicenties weer in te trekken. De onzekerheid vertraagt investeringen in Congo”. Een heuse internationale strijd om de mineralen lijkt in de maak. “China schonk 7 miljard dollar aan Congo voor de aanleg van wegen en andere infrastructuur, in ruil voor de toelating om Congolese mineralen boven te halen”, weet Henderson.

Beleggers spelen in op de verwachting van een grondstoffenhausse. Ze werken zo prijsstijgingen in de hand. “Op wereldvlak is er slechts 10 miljard dollar in grondstoffen belegd. Een peulschil. Heel wat grondstoffen worden nog niet via futures op de markt verhandeld. De producenten en afnemers onderhandelen onderling over de prijs. Via een aandeel in grondstoffengroepen kunnen investeerders toch een graantje meepikken”.

De groeilanden teerden vroeger op de export van grondstoffen naar de geïndustrialiseerde wereld. Nu zijn ze zelf grote consumenten van grondstoffen. “De opkomende landen zijn niet langer afhankelijk van de VS en Europa. De binnenlandse vraag en de onderlinge handel tussen de groeilanden zal niet stilvallen door de Amerikaanse recessie. Ze zijn intussen de grootste slokoppen van grondstoffen. Voor de grote infrastructuurwerken, nodig om de groei te ondersteunen, hebben ze nood aan ontzettend veel grondstoffen”.(GL)