Jaarlijkse keuring voor snelle tractoren verdwijnt, maar beperkende regelgeving blijft
nieuwsDe Vlaamse regering versoepelt de regelgeving rond technische keuringen. Er is een principiële goedkeuring om vanaf 1 september 2026 snelle landbouwvoertuigen niet meer jaarlijks te keuren, maar slechts één keer om de twee jaar. Het gaat om alle voertuigen in categorie Tb. Dit zijn tractoren die sneller kunnen rijden dan 40 kilometer per uur.
Vlaanderen heeft sinds 2024 enkele versoepelingen ingevoerd voor technische keuringen bij personenwagens, en nu wil men dit vanaf 1 september 2026 ook voor bepaalde landbouwvoertuigen verwezenlijken. Heuglijk nieuws, vindt Hans Verstreken van Fedagrim. “uit de conceptnota van Minister De Ridder blijkt dat ze dit ook voor snelle karren (type Rb) wil doorvoeren, maar dit meegenomen bij de huidige versoepelingen al zijn deze zeldzaam.”
Met de versoepeling wil het beleid komaf maken met ‘goldplating’: geen strengere eisen opleggen dan door Europa wordt gevraagd. Voorlopig kent de hervorming een eerste principiële goedkeuring van de Vlaamse regering. Het dossier moet wel nog de advies- en proceduretrajecten doorlopen, waaronder behandeling via het CAIN (raadgevende commissieadministratie-nijverheid) en het wetgevend advies van de Raad van State.
GOCA is niet tevreden, dit is de sectorfederatie van autokeuring en rijbewijsexaminering. GOCA gelooft dat de versoepeling een impact zal hebben op de verkeersveiligheid, het milieu- en de consumentenbescherming.
Minder administratie
Hans Verstreken vindt het een positieve zaak dat de jaarlijkse controles worden versoepeld. Bovendien wil men ook de eerste keuring van deze voertuigen schrappen. Verstreken verduidelijkt dat dit niet betekent dat deze voertuigen zonder enige inspectie de baan op gaan. “Al deze voertuigen zijn al Europees gehomologeerd”, zegt Verstreken. “De eerste keuring gebeurt in een centrum waar je ook naar toegaat met je personenwagen. Het is louter een administratieve controle van een tractor, alvorens die op de openbare weg komt. Technisch wordt er bijna niets nagekeken, behalve het wegen van het voertuig. Veel draagt dit niet bij tot de verkeersveiligheid, aangezien er al een pre-delivery inspection is gebeurd door je lokale verdeler van landbouwmachines.”
Landbouwers zelf zullen er weinig van merken: de eerste keuring wordt meestal uitgevoerd door de handelaar. Voor verdelers van tractoren is dit wel een last die wegvalt.
Wie kan een snelle tractor gebruiken?
Nog een kanttekening: snelle tractoren zijn vrij zeldzaam in Vlaanderen. Op dit ogenblik is slechts één tractor per vijf nieuw ingeschreven tractoren in België een snelle tractor. “Ze worden vooral gebruikt in Wallonië, waar er wel eens meer afstand is tussen de percelen”, zegt Verstreken. “In Vlaanderen is slechts 12 procent van de inschrijvingen een snelle tractor.”
In België kennen snelle tractoren veel beperkingen. “Je mag er geen ‘trage karren’ (type Ra) aan hangen, wat in praktijk erop neerkomt dat je er bijna niets aan mag hangen”, zegt Verstreken. “Eigenlijk is dat geen logische regel, want je zou even goed kunnen vragen aan bestuurders van snelle tractoren om zich gewoon aan de maximumsnelheid van het traagste onderdeel van hun trekkend voertuig en kar te houden wanneer ze met zo’n trage kar rijden. Zoals we doen bij personenwagens: als je een remorque trekt met een MTM van meer dan 3,5 ton, mag je slechts 90 kilometer per uur rijden op de snelweg. Daarvoor hoef je geen nieuw voertuig te kopen, je rijdt gewoon wat trager met het voertuig dat je hebt.”
Volgens Verstreken is er technisch geen wezenlijk verschil tussen een snelle en trage tractor. “De capaciteiten van de machines verschillen amper. Dat zijn simpelweg tractoren die in de fabriek worden begrensd”, zegt hij.
Tractoren duurder door regelgeving
Voor die begrenzing betalen Belgische boeren dubbel. “Enerzijds zitten Belgen met het probleem dat de doorverkoopwaarde van tragere tractoren lager ligt, omdat men in het buitenland meestal met snelle tractoren mag werken. En natuurlijk ligt de aankoopprijs hoger. Want het kost wel iets om een snelle tractor, geproduceerd in een Duitse fabriek, te limiteren tot 40 per uur en al het bijbehorende papierwerk in orde te brengen. De mensen staan er niet bij stil, maar de extra regelgeving betekent impliciete kosten voor de Belgische markt.”
Bron: Eigen berichtgeving
