"Ingangsexamen dierenarts verhoogt kwaliteit opleiding"

Een op de drie dierenartsen geeft er al na vijf jaar de brui aan omdat ze hun boterham niet verdienen. Toch studeren er binnen enkele weken weer veel meer dierenartsen af dan nodig is. En dus wordt er, onder meer door Open Vld, geopperd dat een ingangsexamen misschien wel nuttig zou kunnen zijn. Zo’n examen zorgt ervoor dat de uitstroom beter overeenkomt met de vraag op de arbeidsmarkt en verhoogt bovendien de kwaliteit van de opleiding. 

Aan de UGent zitten 242 studenten in hun laatste jaar diergeneeskunde. Over enkele weken studeren zij zo goed als allemaal af, na zes jaar opleiding. “Maar velen van hen zullen geen werk vinden”, aldus Ludo Muls, dierenarts en secretaris van de belangenvereniging IV-DB, “want eigenlijk zijn er amper 50 nodig”. Dat vertaalt zich ook in de statistieken: na vijf jaar geeft een op de drie dierenartsen er de brui aan omdat ze te weinig verdienen.

“Er studeren al dertig jaar te veel dierenartsen af”, zo weet ook professor diergeneeskunde Sarne De Vliegher (UGent). De moordende concurrentie zorgt voor een prijzenslag en bovendien komt ook de kwaliteit in het gedrang. “Sommige dierenartsen beginnen in de garage van hun ouders een praktijk, voor anderen rest enkel nog de vlucht naar het buitenland.” Zowel Muls als De Vliegher pleiten al langer voor een rem op het aantal studenten, maar botsten tot nu toe op politieke desinteresse, zo klinkt het.

Open Vld vindt nu wel dat maatregelen nodig zijn. Vlaams Parlementslid Ann Brusseel pleit voor een toelatingsexamen, zoals voor artsen en tandartsen. Ze vindt ook dat moet worden onderzocht of het nodig is om een quotum in te voeren. Daardoor zou maar een maximaal aantal studenten aan de opleiding worden toegelaten. “De Vlaamse regering gaat voor leerlingen in het laatste middelbaar een niet-bindende oriëntatieproef invoeren”, aldus Brusseel, “en een universiteit kan ook een niet-bindende ijkingstoets afnemen, maar die houdt weinig jongeren tegen.”

“Een student diergeneeskunde kost de samenleving ook veel geld', aldus Brusseel. “Als je weet dat vier op de vijf niet aan bak gaan komen, is dat zonde, zeker als universiteiten en andere faculteiten schreeuwen om middelen. Vlaanderen is ook nog een van de weinige regio's waar iedereen aan de opleiding diergeneeskunde kan beginnen. Dat trekt buitenlandse studenten aan. Al een kwart komt uit Nederland. Voor hen mag Vlaanderen geen hoger inschrijvingsgeld vragen.”

Bovendien is een rem op het aantal inschrijvingen ook nodig om de kwaliteit van de opleiding te vrijwaren. Want hoe meer studenten, hoe minder begeleiding, hoe minder praktijk, aldus Muls. “Als er twintig studenten rond een zieke koe staan, kan er maar één een spuit zetten, de rest kan alleen toekijken. Van een afgestudeerde dierenarts mag je toch verwachten dat hij de basishandelingen onder de knie heeft, maar dat is steeds minder het geval.”