Dierenwelzijn is geen issue in de Chinese bontproductie

Iedereen heeft de mond vol van dierenwelzijn, maar ondertussen dragen steeds meer mensen bont en sterven miljoenen dieren voor hun pels. Terzake ging op zoek naar “de waarheid achter bont” en zond een reportage uit van de Duitse zender NDR. Pijnlijk duidelijk wordt dat de winkelier niet weet waar de bont vandaan komt en de consument er vaak zelfs geen benul van heeft of de kraag aan zijn jas echt bont of nep is. China domineert de internationale bontmarkt en is ook voor Europese nertsproducenten de belangrijkste afnemer. In China vind je zowel klanten, verwerkers als producenten. Pelsen van wasbeerhond – niet te verwarren met (duurdere) wasbeer – komen in regel uit China. Dierenwelzijn is er van geen tel bij de productie.

Wereldwijd is de belangstelling voor bont enorm. De omzet van de bontbeurs in Kopenhagen is in vier jaar tijd verdubbeld naar bijna twee miljard euro. In 2013 steeg de prijs voor een nertsenpels, die in Kopenhagen bepaald wordt, naar een recordniveau van 100 euro per stuk. Veertig procent van de Deense pelsuitvoer naar China passeert via dit veilinghuis.

Denemarken is een belangrijke producent van nertsenpels. Toch meldt Terzake dat de bont in het straatbeeld uit China komt. De reden daarvoor is dat de verwerking van de pelsen tot bont bijna uitsluitend in China gebeurt. In de stad Chongfu zijn er ongeveer 1.000 looierijen, van groot tot klein. Naar schatting 35 procent van de dierenpelsen wordt hier gelooid.

In de fabrieken wordt er nogal lichtzinnig omgesprongen met chemicaliën, wat gezondheidsrisico’s teweegbrengt voor de arbeiders maar evenzeer voor de consumenten die Chinese bont zullen dragen. Afgaand op de beelden loopt het dus serieus mis met de productie van bont in China, en dat van bij de kweek van wasbeerhond tot het looien van de pelsen. In China worden ieder jaar 70 miljoen dieren gedood voor hun pels.

Bekijk de reportage via Terzake.