"Bloedluizen grote zorg voor pluimveehouders"

De huidige eiercrisis is het gevolg van het feit dat pluimveehouders met de handen in het haar zitten. Dat zegt Johan Zoons, directeur van het Proefbedrijf Pluimveehouderij, in een Knack-reportage in de marge van het fipronil-schandaal. “Bloedluizen zijn een drama. Als dan iemand langskomt die zegt: we behandelen je stal en dan ben je er voor vijf maanden van verlost, mag het niet verbazen dat pluimveehouders daar, in goed vertrouwen, op ingaan.” 

Weekblad Knack besteedt in het nieuwste nummer aandacht aan het fipronil-schandaal in de vorm van een reportage over het leven van de Vlaamse kip. Dierenrechtenorganisatie GAIA komt aan bod en pleit ervoor om alle kippen “uit de kooi” te halen, terwijl Wouter Wytinck van Boerenbond bevestigt dat wat de sectororganisatie betreft, het beruchte A4’tje als huisvestingsoppervlakte voor een batterijkip definitief tot het verleden behoort. “We vragen wél een gelijkberechtiging van alle kippenhuisvestingssystemen, want elk systeem heeft voor- en nadelen”, zo klinkt het.

Ook Johan Zoons van het Proefbedrijf Pluimveehouderij benadrukt dat nieuwe huisvestingssystemen voor leghennen, met meer aandacht voor dierenwelzijn, ook nieuwe problemen met zich meebrengen. “Kippen in kooien en op roosters houden, is hygiënischer - ze komen niet met hun eigen uitwerpselen in aanraking”, aldus Zoons. “Wormziektes, die we in batterijen helemaal hadden uitgeroeid, duiken in de scharrel of de vrije uitloop weer op. Scharrel- en vrije-uitloopkippen zijn sowieso vatbaarder voor allerhande ziektes, er is meer sterfte.”

“Dierenwelzijn is ook maar één aspect in de beoordeling”, vult Wytinck aan. “Niet alleen zijn kooien economisch efficiënter omdat de kippen gezonder zijn en er minder kippensterfte is, maar de ecologische voetafdruk van kooien is ook veel kleiner dan die van scharrelstallen, die tienmaal meer ammoniak uitstoten, afkomstig van de kippenmest. Daarbij komt nog dat de arbeidsomstandigheden in scharrelstallen, waar duizenden kippen rondfladderen, een stuk lastiger zijn. Vooral de grote hoeveelheid stof in de stallen baart arbeidsgeneesheren zorgen.”

Als onderzoeker focust Zoons zich naar eigen zeggen op twee grote uitdagingen: een oplossing vinden voor het stofprobleem in leghenstallen en een goede en eenvoudige oplossing vinden voor het bloedluizenprobleem. “Ik heb het vermoeden dat het toenemende probleem van bloedluizen bij leghennen verband houdt met het verdwijnen van de klassieke legbatterij”, zegt Zoons daarover. “Dat waren eenvoudige constructies met maar weinig schuilplaatsen voor parasieten, veel gemakkelijker schoon te houden dan verrijkte kooien, volières of scharrelstallen. Bovendien zijn alle insecticiden waarmee je tot eind jaren 1990 bloedluizen effectief kon bestrijden vandaag verboden.”

“De huidige eiercrisis”, aldus Zoons, “is dan ook het gevolg van het feit dat pluimveehouders met de handen in het haar zitten. “Bloedluizen zijn een drama. Ze zuigen bloed bij de kippen, wat leidt tot sterfte, en je kunt je personeel niet houden, want bloedluizen bijten ook mensen. Het is bovendien enorm arbeidsintensief om die plaag onder controle te houden. Als dan iemand langskomt die zegt: we behandelen je stal en dan ben je er voor vijf maanden van verlost, mag het niet verbazen dat pluimveehouders daar, in goed vertrouwen, op ingaan.”