Bij import van tafeleieren is er etiketteringsplicht

In 2014 was het meermaals nieuws dat eieren die in Oekraïne geproduceerd worden in legbatterijen ongehinderd de EU binnen mogen. Dat stoot de pluimveesector erg tegen de borst, maar veel lijkt er niet aan te doen. Op vragen van het Nederlandse Europarlementslid Jan Huitema antwoordt EU-commissaris Vytenis Andriukaitis dat er krachtens de WTO-regels geen normen inzake dierenwelzijn kunnen worden opgelegd aan invoer. Andriukaitis merkt wel op dat het etiket van tafeleieren ‘niet conform de EG-normen’ moet vermelden indien derde landen onvoldoende garanties kunnen bieden omtrent de huisvesting van de kippen. Op die manier legt de EU de bal in het kamp van de consument. Oekraïene wacht op goedkeuring van zijn salmonellabestrijding om na industriële eieren en eiproducten ook tafeleieren naar de EU te mogen exporteren.

Sinds 1 januari 2012 is het houden van leghennen in legbatterijen in de EU verboden. Hoewel de Europese producenten moeten voldoen aan strenge eisen en sancties opgelegd krijgen wanneer zij eieren produceren in legbatterijen, worden er nog steeds batterij-eieren verhandeld op de Europese markt. Europarlementslid Huitema, een liberaal en zelf melkveehouder, begrijpt niet hoe de Commissie in die omstandigheden kan verwachten dat Europese boeren blijven investeren in diervriendelijke huisvesting voor leghennen.

EU-commissaris Andriukaitis heeft een verklaring voor die spreidstand. “De Wereldhandelsorganisatie laat niet toe om normen inzake dierenwelzijn op te leggen aan import.” Ter verdediging zegt Andriukaitis dat de Commissie binnen de Werelddiergezondheidsorganisatie en de Wereldvoedselorganisatie een actief pleitbezorger is van het gelijk speelveld voor dierenwelzijn op internationaal niveau.

In de EU zijn er verplichte etiketteringsregels voor tafeleieren, die vereisen dat het houderijsysteem waaruit zij afkomstig zijn duidelijk op het ei wordt vermeld. Deze Europese handelsnormen vereisen tevens dat tafeleieren die zijn ingevoerd uit derde landen die niet voldoende garanties bieden, als ‘niet conform de EG-normen’ worden gemerkt. “Hierdoor hebben consumenten een keuze om bij het nemen van aankoopbeslissingen stil te staan bij dierenwelzijn”, aldus de EU-commissaris. Indien consumenten werkelijk een voorkeur hebben voor eieren uit systemen zonder kooien – zoals de commissaris aanvoert op basis van “recente enquêtes” – dan laat dat een prijsdifferentiatie toe die producenten de mogelijkheid biedt hun investeringskosten terug te verdienen.

Andriukaitis vergeet er wel bij te zeggen dat Oekraïne geen tafeleieren naar de EU exporteert (daar heeft het land geen toelating voor, nvdr.), maar eieren voor verwerking en eiproducten. Vooraleer het land ook tafeleieren mag exporteren, moet het van de EU goedkeuring krijgen voor zijn bestrijdingsprogramma van salmonella bij legkippen.

De EU is een netto-exporteur van eieren en eiproducten. De invoer daalt en is ten opzichte van de totale EU-productie verwaarloosbaar, klinkt het nog. Dat had Phil Hogan, de commissaris die bevoegd is voor landbouw, eerder ook al aangevoerd om Huitema ervan te overtuigen dat de handelsconcessies aan Oekraïne geen economische bedreiging vormen.