"Belgisch fruit moet wereldbekend merk worden"

In een open brief roept fruitteler en Boerenbond-hoofdbestuurslid Luc Borgugnons op om de rangen in de fruitsector te sluiten. Zo moet de conférencepeer dankzij een breed gedragen, gemeenschappelijk merk over heel de wereld bekend worden, zo klinkt het. “Maar daarvoor is budget nodig, budget dat de sector zelf niet kan ophoesten”, aldus Borgugnons, die onder meer pleit voor een inperking van het appelareaal en een sterke coöperatiewerking die zowel de teler als de exporteur ondersteunt. In het Hageland hebben fruittelers alvast meer dan 200 grote spandoeken opgehangen om de mensen er attent op te maken dat de nieuwe oogst in de winkels ligt. 

Doorgedreven promotie-inspanningen moeten de consumptie van Belgisch fruit in binnen- en buitenland aanzwengelen. Dat schrijft fruitteler en Boerenbond-bestuurslid Luc Borgugnons in een opiniestuk. Fruittelers beleven sinds de Ruslandban niet de beste periode: “Vele bedrijven zitten op hun tandvlees; degene die in 2014 nog wat spaarcenten hadden, zitten daar nu ondertussen ook al door”, aldus de fruitteler.

Het besef is er volgens Borgugnons dat er voor de appel weinig plaats is in Vlaanderen. “Bedrijven die appel produceren zullen dit enkel rendabel kunnen doen als ze leveren aan de binnenlandse markt”, zo klinkt het. “Het produceren van topkwaliteit is hier een must. Dit wil zeggen dat er nog ongeveer 60 procent van het appelareaal of 3.600 ha dient te verdwijnen.” Dat lijkt volgens Borgugnons veel maar is dat niet echt als je naar de groei van de Poolse appelsector kijkt. Daar kwam enkel en alleen dit jaar ongeveer dezelfde oppervlakte aan appelen bij, goed voor een extra productie van 170.000 ton.

“Bedrijven die verder appels willen telen, moeten gaan voor topkwaliteit en zorgen voor afzet op de binnenlandse markt,” zo luidt de visie. “De wereldmarkt is in handen van Polen en daar kunnen wij met onze productiekost niets tegen beginnen. We mogen onszelf vooral niets wijsmaken. Maar ik ben er zeker van overtuigd dat er de komende jaren appeltelers gaan zijn die geld gaan verdienen.” En toch denkt Borgugnons dat de toekomst in ons land vooral bij de conférencepeer ligt. “Er zijn heel wat mogelijkheden, zeker als je in het achterhoofd houdt dat de perenconsumptie in onze afzetmarkten nog een stuk naar omhoog kan en dat het Europees perenareaal daalt.” 

Dat kan volgens Borgugnons vooral als de sector naar buiten treedt als één sterk merk. Idealiter verloopt de verkoop via één enkel verkoopkanaal dat de kwaliteitseisen vastlegt en controleert. Het promotiebudget moet aansluitend inzetten op één merk, en heel deze werking moet onder de werking van één coöperatie vallen, zo klinkt het. “Een coöperatie die zowel teler als exporteur ondersteunt”, zo vindt Borgugnons. “Een coöperatie die het magnetisch veld vormt waar zowel de teler als de handelaar zich tot aangetrokken voelt.”

Naast een sterke focus op topkwaliteit hamert Borgugnons ook op het belang van een oplossing voor het minderwaardig fruit. “Zonder uitweg zal men minderwaardige peren op de markt dumpen, waardoor het ganse imago naar beneden wordt getrokken,” zo vreest hij. “We zouden 20 procent moeten kunnen verwerken aan een prijs tussen de 20 à 25 cent/kg. Perenchips, perenijs, perenschijfjes,… We moeten blijven geloven dat er ooit iets uit de bus komt, maar daarvoor is onderzoek nodig. Enkel als het minderwaardig fruit verdwijnt uit de versmarkt is er garantie op goede prijzen op lange termijn, omdat je steeds constante en goede kwaliteit blijft aanbieden.” 

Om de consument van die topkwaliteit te overtuigen, zijn er bovendien meer middelen nodig voor promotie. “We moeten de mensen overtuigen dat we lekkere peren hebben,” aldus nog Borgugnons. “We moeten heel veel promotie maken. Wij willen iedereen de conférencepeer laten proeven. We willen de ene marketingstunt na de andere uithalen, maar daar is budget voor nodig. Budget dat de sector niet kan ophoesten, maar dat eigenlijk maar een habbekrats is in vergelijking met de verliezen in de sector. Europa, geef onze sector in onze regio extra budget zodat we de wereld kunnen intrekken om ons fruit te verkopen in plaats ons geld te geven om ons fruit te vernietigen.”

Om alvast het goede voorbeeld te geven, werden in het Hageland meer dan 200 spandoeken opgehangen die de consument ervan op de hoogte brengen dat de nieuwe oogst in de winkel ligt. “We kijken daarnaast ook naar de promo-inspanningen van het Vlaams Centrum voor Agro- en Visserijmarketing (VLAM), omdat we geloven in de kracht van die organisatie,” zo legt Borgugnons uit. “Daarom hebben de telers beslist om de bijdrage aan VLAM te verhogen van 30 naar 40 euro per hectare. We hopen alvast dat deze boodschap door alle telers gedragen wordt.”