Animal Rights verzamelde al 130.000 handtekeningen

De petitie van dierenrechtenorganisatie Animal Rights om het slachthuis in Tielt voorgoed te sluiten, werd al meer dan 130.000 keer getekend. Dat maakte de organisatie maandag zelf bekend. Animal Rights wil de handtekeningen binnenkort overmaken aan Vlaams minister van Dierenwelzijn Ben Weyts. Hij beval reeds de tijdelijke sluiting van het varkensslachthuis na een inspectie ter plaatse waarmee de minister gevolg gaf aan de gruwelijke beelden die Vlaanderen schokten. Volgende week maandag organiseert Animal Rights een stil protest aan het West-Vlaamse slachthuis.

Animal Rights lanceerde de petitie op donderdag in de nasleep van de undercoverbeelden die een maand lang gefilmd werden in het slachthuis. Daarop is te zien hoe de transporteurs en de medewerkers van het slachthuis de varkens mishandelen voor en tijdens de slacht. Behalve onvoorstelbaar dierenleed werd ook fraude, namelijk het wegsnijden van Sanitel-oormerknummers, vastgelegd op camera. Op de vijfde dag van de petitie telt de lijst al meer dan 130.000 signaturen. De dierenrechtenorganisatie gaat hiermee naar minister Ben Weyts stappen om hun verzoek tot definitieve sluiting van het Exportslachthuis in Tielt kracht bij te zetten. Met hetzelfde doel vindt er maandag een stil protest plaats aan het slachthuis. Nadine Lucas van Animal Rights, Michel Vandenbosch van GAIA en Benjamin Loison van Bite Back gaan er spreken.

Over de beelden die gemaakt zijn in het slachthuis werd zondagavond gedebatteerd in De Zevende Dag. Vlaams parlementslid Jelle Engelbosch (N-VA) verklaart dat er vandaag reeds goede regels zijn maar nu duidelijk is dat ze niet nageleefd worden. Hij hoedt zich voor “steekvlampolitiek” en prijst zijn partijgenoot Ben Weyts die als minister van Dierenwelzijn voor een primeur zorgde door de tijdelijke sluiting van een slachthuis te bevelen. GAIA-boegbeeld Michel Vandenbosch vreest dat camera's plaatsen in het West-Vlaamse slachthuis onvoldoende is. Hij gelooft namelijk niet dat het probleem beperkt blijft tot één slachthuis en bepleit daarom een doorlichting van alle slachthuizen in Vlaanderen, op bevel van de overheid en op kosten van de sector.

Namens de slachthuizen maakt Michael Gore (FEBEV) de bedenking dat op grote schaal varkens slachten niet noodzakelijk een slechte zaak is voor het dierenwelzijn, zoals Vandenbosch suggereert. De schaalgrootte laat slachthuizen net toe om medewerkers in dienst te nemen die toezicht houden op het dierenwelzijn. Gore noemt de beelden “een spiegel voor het bedrijf waar ze gefilmd zijn”, maar ze doen volgens hem ook afbreuk aan een hele sector waar er zeker ook slachthuizen zijn die op een goede manier functioneren. Vanwege de beelden van kreupele varkens en dieren met gapende wonden stelt Michel Vandenbosch de vraag waar – lees: van welke varkensbedrijven – die dieren vandaan komen. Daarop benadrukt Hendrik Vandamme van het Algemeen Boerensyndicaat dat iedere varkenshouder weet dat een varken dat niet in goede gezondheid verkeert niet geladen mag worden voor transport naar het slachthuis.

Animal Rights maakt van de hetze gebruik om de plantaardige alternatieven voor varkensvlees in de kijker te zetten. Daarvoor beschikt de organisatie over een eigen brochure en bijbehorende website, ‘Plant Power’ genaamd. “Het mooie van leven in de moderne tijd is dat je diervriendelijk kunt eten én de smaak, geur en textuur van dierlijke producten kunt ervaren”, klinkt het. In een opiniestuk in De Morgen maakt Stijn Bruers, doctor in de moraalfilosofie, duidelijk dat in de toekomst ook kweekvlees een alternatief zal worden. “Dat diervrij vlees wordt dus diervriendelijker, milieuvriendelijker, hygiënischer en gezonder dan dierlijk vlees, terwijl de celstructuur en dus de smaak en textuur precies dezelfde zijn”, aldus Bruers. “Grote vleesproducenten investeren mee in de ontwikkeling van kweekvlees. Ze beseffen dat de veeteelt en de slachthuizen er niet tegen kunnen winnen.”

Volgens de moraalfilosoof hebben we in onze cultuur een morele blinde vlek omdat we met vleesconsumptie collectief iets doen dat botst met onze waarden van rechtvaardigheid en zorgzaamheid. Over vlees spreekt Bruers in termen van “verlies”. Hij verwoordt dat als volgt: “We zijn niet bereid om gebakken spierweefsel op ons bord te leggen en op te eten, als dat lichaamsdeel komt van een wezen dat zoveel leed werd aangedaan in het slachthuis. Zeker niet als dat wezen de intelligentie heeft van een peuter, graag met de bal speelt en daarbij met de staart kwispelt als een hond. Varkens kunnen zelfs computerspelletjes spelen waar onze hond niet aan uit kan.”

Hij rekent de lezers van de krant ook voor dat we een portie vlees in een paar minuten opeten, “maar naar verwachting een half uur van ons leven verliezen door hart- en vaatziekten, kankers en diabetes, want vlees is ongezonder dan groenten en volwaardige vleesvervangers”. Bruers: “Ook andere mensen verliezen gezonde levensjaren doordat de veehouderij antibioticaresistente bacteriën kweekt. We verliezen ook geld, want vlees is duurder dan groenten en peulvruchten. Dat stukje vlees zorgt verder voor een verlies van biodiversiteit: tien vierkante meter natuur wordt een jaar lang opgeofferd. En er is vooral een verlies van dierenwelzijn. Enkele minuten genieten van een portie vlees gaat gepaard met een dag vol dierenleed, een leven in gevangenschap dat we onze hond nooit toewensen.”