Aquacultuur wint aan belang op visvangst

De mondiale visproductie wordt minder afhankelijk van visvangst en steunt in toenemende mate op aquacultuur. Dat deelt het Earth Policy Institute mee op basis van data van de Voedsel- en landbouworganisatie van de Verenigde Naties (FAO). Dit jaar wordt naar schatting 90 miljoen ton vis gevangen (-2%), terwijl aquacultuur 67 miljoen ton vis zal voortbrengen. Per wereldburger wordt nog 13 kilo vis gevangen, het laagste cijfer in 37 jaar.

In 1996 werd 94 miljoen ton vis gevangen, een absoluut record. Dit jaar stevenen we volgens de FAO af op een mondiale visvangst van 90 miljoen ton. Per hoofd van de wereldbevolking is de visvangst gedaald van 17 kilo in 1988 - het hoogste peil - naar 13 kilo in 2012. De visproductie uit aquacultuur maakt net de omgekeerde beweging. Van 24 miljoen ton halverwege de jaren '90 gaat het steil omhoog naar 67 miljoen ton in 2012.

Earth Policy Institute, een onderzoeksinstituut dat bouwt aan een duurzame toekomst, schat de jaarlijkse opbrengsten van de visserij op 80 miljard dollar. Daarvoor hebben vissersvloten hun activiteiten fors moeten uitbreiden. "Dat had een zware milieu-impact. Visbestanden werden fors gereduceerd en niet-selectieve vistuigen eisten hun slachtoffers onder haaien, schildpadden en koraal", sensibiliseren de onderzoekers.

Ook al krimpt de visserij wereldwijd, toch zijn de huidige vangsten volgens Earth Policy Institute nog steeds onhoudbaar hoog. "Landen blijven hun vissersvloten aanzetten tot grotere vangsten", klinkt het. "Wereldwijd wordt elk jaar 16 miljard dollar overheidssteun uitgetrokken om de capaciteit van vissersvloten te verhogen. De industrielanden spenderen samen 10 miljard dollar, terwijl China op zijn eentje meer dan 2 miljard dollar uittrekt voor zijn visserij. Chinese vissersvloten vangen jaarlijks 15 miljoen vis, wat bijna drie keer zo veel is als de nummer twee, Indonesië.

Aquacultuur is als alternatief voor visvangst niet per definitie goed voor het milieu. Kleinere vissoorten worden gevangen en verwerkt tot vismeel en olie. Vervolgens dienen ze als voeder voor gekweekte zalm en garnalen, wat het probleem alleen maar verschuift. In landen waar de milieuwetgeving niet op punt staat, vervuilen viskwekerijen de omgeving met nutriënten en geneesmiddelen. Net zoals bij visvangt is China met voorsprong de grootste producent. In 2010 kwam er 37 miljoen ton vis uit Chinese kwekerijen, wat 60 procent is van de wereldproductie.

Meer info: Earth Policy Institute