Alexander De Croo wil net als zijn vader boer worden

De zoon van Herman De Croo studeerde af als handelsingenieur aan de VUB, vervolmaakte zich aan de Solvay Business School en behaalde een MBA aan de Kellogg School of Management in de VS. Hij leidt samen met drie collega's sinds anderhalf jaar een bedrijf dat alle uitspraken van Europese rechtbanken over merkenrecht digitaliseert en commercialiseert. We mogen er bijgevolg vanuit gaan dat Alexander goed boert. Maar blijkbaar toch nog niet goed genoeg, want hij heeft het plan opgevat om zich nu ook bij te scholen als landbouwer.

Hij legt daarmee de laatdunkende uitspraken van zijn moeder, Françoise Desguin, over de beoefenaars van de boerenstiel aan de Oudenaardse balie naast zich neer en stapt steeds meer in de voetsporen van zijn beroemde vader. Nadat hij vorig jaar als voorzitter van de Brakelse Jong Open VLD in de politiek is gesukkeld, wil hij nu net als Herman ook zijn agrarische roots in de verf zetten. "Ik ben van plan om in Ninove een avondopleiding te volgen, zodat ik het vestigingsattest als landbouwer kan behalen", zegt Alexander.

"Ik heb mij de voorbije weken grondig geïnformeerd. Kandidaten moeten eerst een opleiding van 75 uur volgen over fiscaliteit, bedrijfshuishouding en wetgeving die de sector aangaat. Daarna kan je je specialiseren afhankelijk van je interessesfeer. Bij mij zou dat bijvoorbeeld paardenhouderij kunnen zijn, omdat ik net als mijn vader van paarden hou. Vervolgens staat er nog een stage van twintig dagen op het programma. De opleiding wordt uiteindelijk afgerond met een staatsexamen, dat zowel een mondelinge als een schriftelijke proef omvat", luidt het.

"Boer worden is tegenwoordig allesbehalve evident. En daar schuilt meteen ook het probleem. Hoe graag ik er ook onmiddellijk aan zou beginnen, ik kan mij nu onmogelijk drie avonden in de week vrijmaken. Het zal er dus op neerkomen dat ik de hele opleiding zal moeten inplannen in mijn agenda", zegt Alexander De Croo. Wie de opleiding met vrucht doorlopen heeft, krijgt een erkenning van de Vlaamse overheid en kan vervolgens voor alles en nog wat subsidies aanvragen die de exploitatie van zijn landbouwbedrijf ten goede komen.

"Alleen is er op dit ogenblik geen landbouwbedrijf en ik ben ook niet meteen van plan om een actieve boer te worden", aldus De Croo junior. "Het is mij dan ook niet om de subsidies te doen. De De Croos zijn al decennia landbouwers en de sector boeit mij enorm. Ik moet echter tot mijn scha en schande bekennen dat ik helemaal niet kan meepraten als het over landbouwthema's gaat. Landbouwers moeten vandaag eerder juristen, biologen en boekhouders zijn dan mensen die op het veld werken".

"De meesten volgen na hun middelbare school een landbouwopleiding en erven de kennis en de titel van hun vader. Het is echter niet omdat mijn vader zegt dat hij landbouwer is, dat hij nog op de hoogte is van de moderne bedrijfsvoering en dat hij mij bijgevolg zou kunnen introduceren. Ik vraag mij trouwens af of ik zo een vestigingsattest zou kunnen krijgen puur op basis van de verklaringen van mijn vader (lacht). Ik betwijfel het".

"Een beetje parate kennis over de stiel zou ons nochtans van pas komen. We hebben in de buurt van Brakel nogal wat landerijen die we verpachten aan plaatselijke landbouwers. Het gebeurt nog steeds dat ik met mijn vader rondloop en dat hij mij een stuk grond wijst dat we ook blijken te bezitten. Het gaat om heel wat kleinere percelen weidegrond, maar bijvoorbeeld ook over een boomgaard van zeven hectare, die van mijn grootouders was. Ik ben aan het bouwen in Brakel en ik zal in de toekomst veel vaker met de pachters in contact komen. Het zou op zijn minst handig zijn dat ik een beetje kan meepraten, want vandaag blijft het altijd bij een dialoog die een beetje van één kant komt".(KS)

Lees ook: geVILT: Eerste burger van het land is een boer (sept 2005)