Sleutelrol voor dierenarts in bestrijding bijenziekten

De dierenarts krijgt volgens het Voedselagentschap meer dan ooit een sleutelrol in het bewaken van de bijengezondheid. Een imker die abnormale sterfte onder zijn bijen vaststelt, moet onverwijld een dierenarts contacteren met het oog op staalname. Het onderzoek moet uitwijzen of het om een bestrijdingsplichtige ziekte gaat. Bestrijdingsplichtig zijn Amerikaans en Europees vuilbroed, acariose, de kleine bijenkastkever en de tropilaelapsmijt. De varroamijt hoort niet langer in dat rijtje thuis vanwege zijn algemene verspreiding.

De varroamijt is recent uit de lijst van aangifteplichtige ziekten geschrapt. In 1984 werd deze mijt voor het eerst opgemerkt bij een imker in ons land. Sindsdien heeft ze zich over het hele land verspreid. De bestrijding ervan vraagt een geïntegreerde aanpak. Jaarlijks stelt het Voedselagentschap een bestrijdingsadvies op, dat via de imkersbonden wordt verspreidt. In dit advies wordt niet alleen aandacht besteed aan de behandeling met diergeneesmiddelen maar ook aan biotechnische methoden zoals het verwijderen van het darrenbroed.

De gewijzigde houding van de overheid tegenover varroa belet niet dat een imker bij abnormale sterfte meteen een dierenarts moet inschakelen. Voor een handvol andere bijenziekten geldt immers nog wel een wettelijke bestrijdingsplicht: Amerikaans vuilbroed, Europees vuilbroed, acariose, kleine bijenkastkever en tropilaelapsmijt. Blijkt de bijenpopulatie aangetast te zijn door één van deze ziekten, dan draagt het Voedselagentschap de analysekosten.