Ruiming tbc-runderen kostte 2,8 miljoen euro sinds 2011

Wanneer een veebedrijf geruimd moet worden omdat er een besmettelijke dierziekte is vastgesteld, dan gaat de veehouder door een emotioneel en financieel moeilijke periode. Kamerlid Leen Dierick (CD&V) informeerde bij federaal landbouwminister Willy Borsus naar de tegemoetkoming voor rundertuberculose. Gemiddeld verstrijkt er drie à vier maanden tussen het afslachtingsbevel en de financiële vergoeding vanuit het Sanitair Fonds. Gaat het om een massale ruiming, dan worden er vaak aanzienlijke voorschotten toegekend zodat de landbouwer niet zonder inkomen valt. De voorbije vijf jaar is er in totaal 2,8 miljoen euro compensatie uitbetaald voor het ruimen van tuberculosehaarden en 'verdachte' dieren.

Elk jaar zijn er runderen die na een verdacht of positief resultaat bij de tuberculinatie geslacht worden. Wanneer tijdens de analyse de ziekteverwekker Mycobacterium bovis wordt gevonden, dan spreekt men van een haard en worden de contactbedrijven getraceerd en onderzocht. Het aantal haarden blijft beperkt: geen in 2014 en tot dusver in 2016, één in 2011 en 2012, drie in 2015 en negen in het moeilijke jaar 2013. Het ‘vrij van rundertuberculose’-statuut waarover België sinds 2003 beschikt, kwam nooit in het gedrang.

Tussen 2011 en nu is in totaal 2,8 miljoen euro uitbetaald aan Belgische rundveehouders als vergoeding voor het ruimen van verdachte of besmette runderen. Gemiddeld bedraagt de vergoeding per bedrijf 200.000 euro, maar dit kan sterk variëren. “De vergoeding is niet (altijd) evenredig met het aantal dieren waarvoor een afslachtingsbevel wordt gegeven. Voor haarden op vleesveebedrijven ligt de vergoeding lager omdat de slachtwaarde van deze dieren hoger is dan in het geval van een gespecialiseerd melkveebedrijf”, verduidelijkt minister Borsus op vraag van Kamerlid Leen Dierick (CD&V). Borsus is voorstander van de betaling van voorschotten als de bedragen onbetwistbare minima zijn.