Ouders vaak blind voor overgewicht van kinderen

Vrijwel alle ouders schatten het gewicht van hun kroost te laag in, zo blijkt uit nieuw onderzoek van het ziekenhuis UMC Groningen. De onderzoekers ondervroegen bijna 450 ouderparen met kinderen in de eerste graad van de basisschool. Slechts 2,5 procent vond hun eigen kind te dik, terwijl het aantal zware kinderen in werkelijkheid veel hoger ligt. "Dat verschijnsel zien we hier ook", vertelt dokter Guy Massa van de Hasseltse Obesitaskliniek. "In totaal heeft vandaag 20 procent van de kinderen last van overgewicht en kampt 3 tot 5 procent met obesitas, maar ouders hebben er vaak geen oog voor".

Volgens de kinderarts heeft die 'overgewichtsblindheid' verschillende oorzaken. "Soms zijn beide of één van de ouders ook te zwaar en dan zegt men al gauw dat het in de familie zit. De idee dat er toch niets aan te doen valt, overheerst. Andere stellen denken dan weer dat het kind "er wel uit zal groeien", terwijl we toch vaak zien dat een kind dat tussen de 3 en de 6 jaar al overgewicht heeft, daar als volwassene nog steeds mee kampt.

Bijgevolg komen ouders zelden op eigen initiatief met hun kind op consultatie. Het zijn veelal de Centra voor Leerlingenbegeleiding (CLB's) die het onderwerp per brief of via een gesprek met de ouders onder de aandacht brengen. "6 van de 10 ouderparen die ik over de vloer krijg, zijn via een doorverwijzing van het CLB bij mij terechtgekomen", aldus Massa. "Bij het medisch onderzoek is vastgesteld dat hun kind te zwaar is voor z'n lengte, en men heeft de ouders aangeraden om actie te ondernemen".

"Het klopt dat wij steeds vaker zware kinderen naar de dokter of de ditist verwijzen omdat ze overgewicht hebben", legt dokter Trees Amersfoort van de koepel van vrije CLB's uit. "Concrete cijfers zijn er nog niet, maar uit alle overleg blijkt dat het aantal verwijzingen groeit". Toch meent Amersfoort dat slechts een fractie van alle ouders met te zware kinderen effectief hulp zoekt. "Lang niet alle mama's en papa's gaan aan de slag met ons advies. Daarom ook dat we via de scholen zelf blijven hameren op gezonde voeding. Dat een kind te dik is, heeft bijna altijd te maken met een fout voedingspatroon: te veel suikers, te veel vet, te weinig groeten. Dat patroon ingrijpend veranderen, vergt een grote inspanning en heel veel motivatie, ook van de ouders".

"Die motivatie is er niet steeds, ook al omdat nog vaak het idee overheerst dat kinderen best wat te zwaar mogen zijn. Neem bijvoorbeeld het beeld van de mollige baby. Daar voert Kind en Gezin al jaren strijd tegen. Een baby hoeft helemaal niet mollig te zijn, maar moet een goed gewicht hebben voor z'n lengte en lichaamsbouw", besluit Trees Amersfoort.(KS)