FEVIA waarschuwt voor concurrentiehandicap

Zoals blijkt uit het jongste jaarverslag van FEVIA beleeft de Belgische voedingsindustrie geen onaardige tijden, maar dat wil niet zeggen dat er nog ruimte voor verbetering is. De sectorkoepel ergert zich bijvoorbeeld aan de meerkosten voor elektriciteit die vreten aan de competitiviteit van de voedingsbedrijven, en maant de verschillende overheden aan om de loonkostenhandicap verder te doen dalen. Ook de kilometerheffing en het gebrekkige e-commercebeleid blijven een doorn in het oog. 

Dankzij de hoogste netto-operationele marge in vijf jaar investeerde de voedingsindustrie vorig jaar 11 procent meer dan in 2015. Ook de totale omzet nam in 2016 met 2,9 procent toe. Er werden meer jobs gecreëerd en de export naar verre landen steeg gevoelig. Goed nieuws met andere woorden in het jaarverslag van FEVIA. Toch haastte de sectorfederatie zich om te benadrukken dat er ook enkele donkere wolken zijn die het feestje komen verstoren.

Zo blijft de hoge loonkostenhandicap zwaar op de maag liggen. Die ligt vandaag op 17,5 procent. Een vooruitgang in vergelijking met de 20,7 procent van in 2014, maar nog steeds nefast voor de internationale competitiviteit van de sector, zo klinkt het. “Na Denemarken is de gemiddelde loonkost per gewerkt uur in de Belgische voedingsindustrie de hoogste in Europa”, aldus voorzitter van FEVIA Vlaanderen, Jan Vander Stichele. “Dankzij verschillende maatregelen van de regering is de loonkost de afgelopen jaren gelukkig licht gedaald, maar verdere inspanningen zijn nodig.”

Wat Vander Stichele minstens even dwars zit is de energiefactuur die de Belgische voedingsbedrijven onder de neus geschoven krijgen. Kleine Belgische elektro-intensieve voedingsbedrijven betalen hun elektriciteit tussen de 18 en 45 procent duurder dan in de buurlanden Frankrijk, Nederland en Duitsland, aldus FEVIA, verwijzend naar cijfers van de Commissie voor de Regulering van de Elektriciteit en het gas (CREG). Vooral de stijging van de meerkosten ligt aan de basis hiervan, met andere woorden de kosten die voortvloeien uit het beleid en waarvan de financiering gebeurt door de elektriciteitsgebruikers, aldus FEVIA.

Volgens eigen berekeningen zag een gemiddeld Waals voedingsbedrijf de meerkosten op zijn elektriciteitsfactuur in een periode van 8 jaar met bijna 337 procent toenemen. Een gemiddeld Vlaams bedrijf zelfs met bijna 420 procent. “Om wat te financieren?”, zo vraagt Vander Stichele zich luidop af, verwijzend naar het aarzelende energiebeleid van zowel de federale als de regionale overheden. “Deze statistieken moeten echt een wake-up call zijn, want deze factuur blijven we niet betalen. Ze ondergraven de competitiviteit van elektro-intensieve voedingsbedrijven.”

Guy Paternoster, voorzitter van FEVIA Wallonië, richtte zijn pijlen op de “opeenstapeling van indirecte taksen en heffingen”. Volgens Paternoster wordt de voedingsindustrie “overspoeld” door heffingen, taksen en bijdragen. Op vijf jaar tijd is de terugvloei naar de overheid met 15 procent gestegen, aldus Paternoster. “Dat heeft als gevolg dat onze producten duurder worden, wat dan weer tot grensshoppen leidt”, zo klinkt het.

FEVIA heeft dan ook enkele duidelijke aanbevelingen voor de overheid. Aan de federale overheid wordt gevraagd om de consumptiebelastingen niet te verhogen en de loonkostenhandicap verder af te bouwen. Van de regionale overheden zou FEVIA graag zien dat de meerkosten op energie voor voedingsbedrijven niet verhoogd worden. “Financier de noodzakelijke lastenverlagingen niet met bijkomende heffingen en belastingen op voeding en dranken”, aldus het duidelijke pleidooi.

Zonder in detail te gaan maakte FEVIA ook nog eens duidelijk dat het absoluut niet wil weten van een statiegeldsysteem en dat ook de kilometerheffing zuur smaakt zolang die niet leidt tot minder files en vlotter verkeer. Die files zijn overigens ook gelinkt aan dat andere probleem: grensshoppen. “Heel wat Belgen profiteren van de lagere Nederlandse voedingsprijzen via e-commerce”, aldus FEVIA-voorzitter Jean Eylenbosch. “De Nederlandse e-commerce staat al pakken verder dan hier bij ons, met dank aan een proactief beleid. Al die Nederlandse postbusjes zorgen er anderzijds wel voor dat de files op Belgische wegen langer worden.”