Duitse ontwerpster maakt kleren van zure melk

De Duitse microbiologe en ontwerpster Anke Domaske heeft ontdekt hoe je zure melk kan omzetten in garen voor kledij. "De stof voelt aan als zijde, maar is veel goedkoper", aldus Domaske. "De melkkleren geuren niet, zullen niet beginnen schimmelen en zijn zeer makkelijk in het onderhoud. Je wast ze op 40 graden. Qua slijtage doorstaat de stof de vergelijking met katoen en wol."

Eind dit jaar brengt de Duitse ontwerpster Anke Domaske een exclusieve melkvezellijn voor dames op de markt. Na vijf jaar zoeken, ontdekte ze hoe melk kan omgezet worden in garen voor kledij: "Ik vertrek bij zure melk die boeren niet meer verkocht krijgen. Daar haal ik een bepaald eiwit uit en zo verkrijg ik een poeder. Van dat poeder maak ik een papje met water, een beetje zoals wanneer je zelf pasta maakt. Als ik dat door gaatjes duw, ontstaan de vezels", legt Domaske het proces uit.

De melkvezelstof voelt zijdezacht aan volgens de ontwerpster, maar is wel heel wat goedkoper. Een ‘melkjurk’ kost gemiddeld 150 euro per stuk. Van de grondstof is niets meer te merken: geen geur, schimmels of wat dan ook. De melkkleren moeten net als normale textiel gewassen worden op 40 graden en vertonen ook niet meer slijtage dan katoen of wol. Bovendien zou de stof zeer soepel vallen.

"Ik geloof wel in deze melkvezelstoffen, maar het zal toch altijd een nicheproduct blijven", zegt Jan Laperre van Centexbel, het kennis- en innovatiecentrum voor de textielindustrie. "Maar als er nog eens wolschaarste is, zoals onlangs toen het aanbod de vraag niet kon volgen door de hotelboom in China, kan de melkvezel een goed alternatief zijn. Ook in Vlaanderen wordt trouwens hard gezocht naar alternatieve grondstoffen voor de textielindustrie, vooral voor tapijten. Zo wordt er volop geëxperimenteerd met polymelkzuur, gemaakt van maïs."