Copa-voorzitter is voorzichtig positief over TTIP

Copa, de Europese boerenkoepel, schrijft het ene alarmerende persbericht na het andere over de gevaren van een vrijhandelsakkoord tussen Europa en de VS. In een interview met Boerderij toont Albert Jan Maat, naast voorzitter van de grootste Nederlandse landbouworganisatie (LTO) ook voorzitter van Copa, zich niet zo negatief als je daarom zou verwachten. Voorzichtig positief, zo kan je zijn uitspraken over het TTIP het best omschrijven. Maat ziet kansen voor de export van producten met een hoge toegevoegde waarde, maar wil een oplossing voor onder meer de vleesveehouderij omdat het een sector is die niet kan opboksen tegen het Amerikaanse productiemodel.

De grootste winst van een nieuw vrijhandels- en investeringspact tussen Europa en de VS ligt in het zetten van een standaard waar andere landen niet omheen kunnen, onder meer op het vlakvan duurzaamheid. Die overtuiging is Albert Jan Maat, onder meer voorzitter van de Europese belangenverdediger van de boeren (Copa) toegedaan. “In beginsel is Copa positief over het TTIP, maar er moet wel een oplossing komen voor een aantal issues.” Maat noemt expliciet de zwakke concurrentiepositie van de vleesveehouderij en de bescherming van geografische herkomstbenamingen.

Gevraagd naar de agrarische sectoren die het meest zullen profiteren van TTIP verwijst Maat naar de Fransen die hopen op meer wijnexport terwijl Nederland maar bijvoorbeeld ook Denemarken veel meer zuivel, en dan vooral kaas, willen exporteren. “Meer zuivelexport is echter sterk afhankelijk van de Amerikaanse bereidheid om non-tarifaire belemmeringen zoals bepaalde productie-eisen, die vooral politiek van aard zijn, weg te nemen.” Hij verwacht ook meer ruimte om fokkerijmateriaal naar de VS uit te voeren en ziet mogelijkheden voor de export van kalfsvlees.

De Copa-voorzitter lijkt er voor te vrezen dat de Europese focus op rundvlees en geografische herkomstbenamingen ten koste kan gaan van andere dossiers. “Het mag niet zo zijn dat de Amerikanen ons bescherming van rundvlees en geografische herkomstbenaming bieden, maar dan elders niks weg geven.” Van een ‘race to the bottem’ op het vlak van voedselveiligheid en andere standaarden lijkt Maat dan weer geen schrik te hebben. “Om te beginnen, zie ik de VS opschuiven naar ons. Een aantal jaren geleden werden allerlei duurzaamheidsonderwerpen, zoals dierenwelzijn, in de VS nauwelijks serieus genomen. Maar inmiddels weigeren ook bepaalde Amerikaanse supermarkten hormoonvlees, wordt hier en daar etikettering voor transgene producten toegepast en groeit de markt voor ‘grassfed- beef’, dus rundvlees dat niet uit een feedlot komt.”

Nog volgens Albert Jan Maat hebben de Amerikanen helemaal geen lagere standaarden dan de EU. “Sterker, ik vind hun systeem vaak meer op wetenschap gebaseerd dan het onze, terwijl bedrijven sneller en harder worden aangepakt wanneer ze er een zooitje van maken.”