Brouns wil opmaak natuurherstelplan niet langer uitstellen
nieuwsOndanks kritiek van Voka, Unizo en Boerenbond wil Vlaams minister van Omgeving Jo Brouns (cd&v) de opmaak van het natuurherstelplan niet uitstellen. De minister heeft wel begrip voor de kritiek van werkgevers en landbouwers dat het plan verder zou gaan dan Europa voorschrijft, wat men goldplating noemt. "Dat we zeker niet aan goldplating gaan doen, lijkt mij logisch", zei hij in de commissie Leefmilieu van het Vlaams Parlement.
Voka, Unizo en de Boerenbond vragen de minister om het plan voorlopig niet bij de Europese Commissie in te dienen. België moet zijn natuurherstelplan tegen september indienen, en zegt dat Vlaanderen op schema ligt om deze deadline te halen.
Uitzonderingsregel om stilstand te vermijden
Uitstel komt er dus niet, al zegt de minister wel begrip te hebben voor de zorgen van ondernemers over het juridische verslechteringsverbod. "We weten tot wat dat soort situaties kan leiden in de rechtbank", zei hij. Om stilstand op projectniveau te vermijden, vroeg Vlaanderen een uitzondering aan die toelaat verslechtering buiten Natura 2000-gebieden te beoordelen op het niveau van de biogeografische regio, en niet strikt per locatie.
“In de praktijk betekent dit dat schade op één plaats kan worden gecompenseerd door herstelmaatregelen elders binnen dezelfde biogeografische regio”, duidt Brouns. “De afwijking biedt Vlaanderen de nodige flexibiliteit in de uitvoering, maar wel binnen een duidelijk strikt kader dat moet garanderen dat de Europese doelen, de natuurdoelen op termijn effectief kunnen worden gehaald.”
Brouns stelt dat deze uitzondering gevraagd is om stilstand op projectniveau te vermijden. “Iets wat ik vandaag wel vaststel op het terrein, is dat er vaak heel veel goede wil is als het gaat over natuur- en landbouworganisaties”, zegt hij nog. “Maar het zijn de juridische regeltjes die vaak heel wat beperkingen opleggen. Als het bijvoorbeeld gaat over akkerbiodiversiteit, stel ik een herwonnen vertrouwen vast tussen landbouwers en natuurorganisaties. Zij willen hagen en heggen aanplanten in dat landbouwgebied, maar er is dan een zeker wantrouwen of angst vanwege juridische richtlijnen die ertoe zouden kunnen leiden dat men een stuk grond moet afgeven als men dat doet. Als het gaat over dat verslechteringsverbod, zijn dat wat mij betreft zorgen waar we toch wel oog en een open oor voor moeten hebben.”
Vaak heel goed bedoelde regels leidden eerder tot een stilstand
“We moeten ook oog moeten hebben voor een juridische context die het recente verleden ons geleerd heeft: vaak heel goed bedoelde regels leidden eerder tot een stilstand”, zei Brouns nog. “Dat baat niemand, ook niet de natuur. Dat blijkt vandaag als je met zowel natuur- als landbouworganisaties spreekt op het terrein.”
Te weinig ambitie?
In de commissie bleek de Vlaamse meerderheid verdeeld. N-VA waarschuwde voor goldplating, terwijl Vooruit en Groen aandrongen op meer ambitie. De minister verdedigde het lopende beleid tegen het verwijt dat er te weinig gebeurt. "Er werd zo wat smalend of wat negatief gedaan over het feit dat we vandaag al aan natuurherstel doen. Ja dat doen we ook vandaag al, gelukkig maar", zei hij. Hij verwees naar de Blue Deal, goed voor ongeveer een half miljard euro, naar 18 miljoen euro per jaar voor bosuitbreiding en naar de Programmatische Aanpak Stikstof (PAS), waarin 1 miljard euro wordt geïnvesteerd.
Mieke Schauvliege (Groen) vindt dat onvoldoende. “19 procent van onze Vlaamse natuur is in goede staat. Al de rest is er slecht aan toe”, zegt ze. “De adviesraden, waarvan Voka en Boerenbond, dacht ik, deel uitmaken, hebben heel duidelijk gevraagd om een versnelling hoger te schakelen en om sneller te gaan. Het is dus onbegrijpelijk dat Voka en Boerenbond nu plots met iets afkomen dat helemaal haaks staat op wat die adviesraden adviseren.”
Schauvliege en Bieke Verlinden (Vooruit) schermden bovendien met een petitie van de Belgische Biodiversiteitscoalitie, waar meer dan veertigduizend handtekeningen aan de Vlaamse Regering vragen om een ambitieuzer natuurbeleid. “Ik stel me toch de vraag waarom het zo is dat, wanneer Voka of Boerenbond zich uitspreken, we dat terecht beschouwen als een belangrijk, maatschappelijk signaal, maar wanneer veertigduizend burgers zich uitspreken, we dan minder bereid zijn om dat ernstig te nemen”, aldus Verlinden.
