Britse varkenshouderij kiest vlucht vooruit

De Britse varkenshouderij heeft de laatste twintig jaar een ongeziene sanering doorgemaakt. Sinds de productiepiek in 1997-1998 is de Britse varkensstapel met 44 procent gekrompen, van meer dan 8 miljoen varkens tot 4,5 miljoen in 2014. Het aantal slachthuizen is de laatste 16 jaar gehalveerd. Tijd voor een doorgedreven denkoefening over de toekomst van de sector, en dus gingen de verschillende stakeholders samen aan tafel zitten. Het resultaat is een ambitieuze toekomstvisie die vooral inzet op meer voedselveiligheid, meer diergezondheid, meer dierenwelzijn en minder antibiotica.

Als het de laatste jaren geen rozengeur en maneschijn was in de Vlaamse varkenssector, dan gold diezelfde vaststelling in mindere of meerdere mate ook voor de varkensboeren in onze buurlanden. In het Verenigd Koninkrijk onderging de varkenssector de laatste twintig jaar niets minder dan een metamorfose. De varkensstapel viel op nog geen twintig jaar terug van 8 miljoen tot 4,5 miljoen stuks in 2014, het aantal zeugen van 800.000 tot 390.000.

Hoe ziet de sector er vandaag uit? Van de 4,5 miljoen varkens bevindt het gros (82%) zich in Engeland. De varkens worden gedood in 115 slachthuizen, terwijl dat er 16 jaar geleden nog dubbel zo veel waren. In de 14 slachthuizen die enkel varkens slachten wordt 70 procent van de totale varkensstapel geslacht. Typerend voor de Britse varkenshouderij is het wijdverspreid gebruik van buitenloopsystemen. Zowat 40 procent van de varkensstapel wordt buiten gehouden, terwijl dat vijf jaar geleden nog maar 30 procent was. Het afmesten gebeurt in 90 procent van de gevallen binnen, in drie van de vier gevallen op stro in plaats van op roosters. 

Een sector in beweging dus, en dat is onder meer de verdienste van de Pig Health and Welfare Council (PHWC), een overlegplatform waarin verschillende stakeholders vertegenwoordigd zijn om een visie uit te werken op de toekomst van de sector. De Limburgse X100 en vooral de G30-varkenstop die minister Schauvliege organiseerde zou je Vlaamse varianten kunnen noemen van wat de PHWC op een meer structurele manier doet.

Sinds 2014 concentreren de inspanningen van de PHWC zich binnen vier thematische cirkels: het verbeteren van de voedselveiligheid van varkensvlees, de sector weerbaar maken tegen nieuwe, exotische dierziekten, het dierenwelzijn verhogen en het antibioticagebruik reduceren. Via concrete doelstellingen die worden uitgewerkt in samenspraak met de verschillende schakels uit de varkenskolom – niet in het minst de varkensboeren zelf – moet de beoogde progressie gerealiseerd worden. 

Zo werd vorig jaar via gerichte experimenten de potentiële impact van nieuwe dierziekten gesimuleerd en werd aan de hand van oude en nieuwe data bestudeerd welke opkomende en exotische ziekten de grootste potentiële bedreiging vormen voor de Britse varkensstapel. In de werkgroep dierenwelzijn werd in 2015 intensief onderzoek gedaan naar staartbijten en hoe dat te voorkomen, en werd ook de huidige euthanasiepraktijk zoals die door dierenartsen wordt toegepast, aan een kritische revisie onderworpen. 

Op het vlak van voedselveiligheid werd er een uitgebreid monitoringsysteem opgezet om de problematiek rond salmonella in varkensvlees beter in beeld te brengen. Ook hepatitis E staat hoog op de agenda van de werkgroep voedselveiligheid. Wat de strijd tegen het overmatig antibioticagebruik betreft werd vorig jaar werk gemaakt van een systeem dat het gebruik beter in kaart brengt en wordt ook volop ingezet op het sensibiliseren en het verspreiden van goede praktijkvoorbeelden. Er worden daarnaast ook studiereizen georganiseerd naar Denemarken en Nederland. 

Meer info: PHWC