Lieveheersbeestjes hebben het moeilijk in Vlaanderen

Twee van de 36 soorten lieveheersbeestjes die in Vlaanderen voorkomen, zijn uitgestorven en zestien soorten zijn in mindere of meerdere mate bedreigd. Dat zegt het Instituut voor Natuur- en Bosonderzoek (INBO) na een analyse van gegevens over de jongste 20 jaar van het ‘lieveheersbeestjesproject’ en van waarnemingen.be. Lieveheersbeestjes zijn de natuurlijke vijand van bladluizen. Ze leveren dus waardevolle diensten aan de land- en tuinbouw.

"Lieveheersbeestjes hebben een positief imago als bladluizenverdelgers, waardoor tuiniers ze maar al te graag verwelkomen", verduidelijken Tim Adriaens en Dirk Maes van INBO. "Maar het gaat de laatste jaren duidelijk minder goed met de lieveheersbeestjes in Vlaanderen. Het uitheemse veelkleurig Aziatisch lieveheersbeestje heeft als toppredator lelijk huisgehouden onder de inheemse lieveheersbeestjes. Het vroeger zeer algemene tweestippelig lieveheersbeestje is daardoor kwetsbaar geworden. Maar ook de achteruitgaande kwaliteit van bepaalde biotopen heeft gezorgd voor een toenemende bedreiging. Sommige soorten zijn ook zeldzaam omdat ze een gespecialiseerd dieet of bijzondere levenswijze hebben."

Zo zijn typische heidesoorten, zoals het hïeroglyfenlieveheersbeestje en het zwart lieveheersbeestje, bedreigd, net als het onbestippeld lieveheersbeestje dat een moerassoort is. Het zevenvleklieveheersbeestje, niet te verwarren met het zevenstippelig lieveheersbeestje dat vrij frequent in de tuinen voorkomt, en het twintigvleklieveheersbeestje, komen niet meer in Vlaanderen voor. Ze leefden in zeldzame biotooptypes. Om de lieveheersbeestjes er bovenop te helpen, stellen de wetenschappers een aangepast beheer voor in typische biotopen, aandacht voor deze groep insecten bij de keuze van plantgoed, meer tolerantie voor bladluisplagen in steden, harmonisch park- en groenbeheer, het promoten van ecologisch tuinieren en een geïntegreerde plaagbestrijding in de land- en tuinbouw.